Nekundi sit bestuurskole terug in die leerlingsitplek
Instrukteurs van bestuurskole wat jare lank leerlingbestuurders oor blindekolle, parallel parkering en hande op die stuurwiel ter voorbereiding van hul rybewyse gedril het, sal dalk binnekort hul eie medisyne kry. raad moet volg.
Die minister van werke en vervoer, Veikko Nekundi, het voorgestel dat elke instrukteur getoets word voordat hy of sy mag aanhou om Namibiërs te leer bestuur.
Die plan beteken dat nóg ’n lang loopbaan, nóg ’n indrukwekkende versameling suksesverhale van leerlingbestuurders outomaties ’n instrukteur se plek in die nuwe stelsel sal verseker.
Iemand wat leerlingbestuurders opgelei het sedert kassetspelers standaardtoerusting was, sal met dieselfde basiese vraag as ’n nuweling gekonfronteer word: Kan jy nog behoorlik bestuur en kan jy ’n ander persoon leer om dit veilig te doen?
“Sodra ons die konsultasies bywoon, moet julle almal getoets word en julle almal moet eers slaag voordat julle instrukteurs word,” het Nekundi verlede week by ’n konsultasievergadering met rolspelers op Otjiwarongo gesê.
“Selfs al was jy vir 20 jaar of 36 jaar ’n instrukteur, gaan jy getoets word.”
Die voorgestelde regulasies sal meer as ’n instrukteur se vermoë beoordeel om agteruit in ’n parkeerplek in te draai sonder om met die voertuig op die sypaadjie te land.
Aansoekers sal bestuursbekwaamheid, opleidingsvermoë en ’n begrip van defensiewe bestuur moet demonstreer, terwyl aspirant-instrukteurs ook psigometriese toetse sal ondergaan.
STRENGER STANDAARDE
Onder die voorgestelde raamwerk sal ervaring waardevol bly, maar dit sal nie meer as ’n lewenslange vrystelling dien om bekwaamheid te bewys nie.
Brittanje vereis dat enigiemand wat geld vra vir bestuurslesse, as ’n goedgekeurde bestuursinstrukteur kwalifiseer deur ’n drieledige proses te slaag wat teorie en gevaarwaarneming, bestuursvermoë en onderrigbekwaamheid dek.
Sodra hulle geregistreer is, ondergaan instrukteurs gewoonlik minstens een keer elke vier jaar ’n standaarde-kontrole, waartydens ’n eksaminator hulle waarneem terwyl hulle ’n les met ’n leerling aanbied.
Die Britse benadering aanvaar dat ’n instrukteur wel die toelatingseksamens kon slaag, maar steeds oor tydperke moet bewys dat onderrigvermoë nie agteruitgegaan het tot net na die pad wys en instruksies uit die passasiersitplek skree nie.
Registrasie moet ook elke vier jaar hernu word, saam met ’n nuwe kriminele-rekordkontrole en bevestiging dat die instrukteur steeds ’n geskikte persoon is.
Suid-Afrika vereis reeds dat instrukteurs by provinsiale vervoerowerhede registreer en sertifikate bekom wat die voertuigklasse aandui waarvoor hulle gekwalifiseer is om opleiding te gee.
Die proses sluit mediese en vingerafdrukklaring in en aansoekers moet ’n instrukteurstoets aflê voordat sertifisering uitgereik word.
Australiese jurisdiksies pas soortgelyke streng beheer toe, al verskil die besonderhede tussen state en gebiede. Die hoofstad Canberra vereis dat ’n instrukteur ’n volledige lisensie het, ’n gesondheidsevaluering vir kommersiële bestuurders slaag, geskiktheidskontroles ondergaan en amptelike kwalifikasies in bestuurdersopleiding en -instruksie bekom.
Die staat Nieu-Suid-Wallis vereis dat aansoekers vir minstens drie van die voorafgaande vier jaar ’n volledige lisensie het, ’n veilige bestuursrekord handhaaf en kontroles nakom wat verband hou met werk met kinders, terwyl instrukteurslisensies ná vyf jaar verval.
Nieu-Seeland vereis dat betaalde instrukteurs ’n instrukteursbekragtiging bekom en ’n goedgekeurde kursus voltooi wat met agt nasionale kwalifikasiestandaarde belyn is. Die stelsel beoordeel meer as net of iemand ’n voeretuig van punt A na punt B kan bestuur; dit erken onderrig as ’n beroep wat sy eie kennisbasis vereis.
Nekundi se voorstel plaas Namibië dus binne ’n gevestigde internasionale benadering, hoewel die plaaslike stelsel se sukses daarvan sal afhang of die toetsing geloofwaardig, bekostigbaar en konsekwent toegepas word.
As instrukteurs van een kantoor na ’n ander gestuur word, maande lank vir evaluerings moet wag of in elke dorp anders beoordeel word, kan die dit ’n verdere hindernisbaan word wat geduld meer as bestuursvermoë toets.
PROFESSIONELE REKORDS
Die minister wil ook hê dat instrukteurs se gedrag op die pad hulle in hul professionele rekords moet volg. Die regering beplan om inligting van munisipale verkeersowerhede, die polisie en ander wetstoepassingsagentskappe te digitaliseer en te integreer, wat dit moontlik sal maak om instrukteurs te identifiseer wat oortredings ophoop, terwyl hulle betalende kliënte leer om padreëls te respekteer.
“As jy die eienaar van ’n bestuurskool of die instrukteur is en jyself kry boetes, gaan ons jou lisensie herroep,” het Nekundi gemaan.
Daardie waarskuwing kan elke verkeersbeampte ’n eksaminator maak. ’n Instrukteur wat deur ’n rooi verkeerslig jaag nadat hy die oggend leerlinge geleer het dat oranje beteken “berei voor om te stop”, kan uitvind dat professionele geloofwaardigheid nie teruggewen kan word deur ’n “L”-teken op die voertuig se dak te sit nie.
Die voorgestelde omvattende hervorming sal ook vereis dat bestuurskole as geregistreerde besighede funksioneer, voertuie gebruik wat aan voorgeskrewe veiligheidstandaarde voldoen en nasionaal gestandaardiseerde opleidingshandleidings volg.
Instrukteurs wat deur bestuurskole in diens geneem word, sal kontrakte en registrasie by die Maatskaplike Voorsorgkommissie (SSC) benodig wat indiensnemingspraktyke in ’n sektor inbring wat dikwels deur informele reëlings gefunksioneer het.


Kommentaar
Republikein
Geen kommentaar is op hierdie artikel gelaat nie