Wees dapper genoeg om jouself te ontmoet waar jy is
Goed... dit is 2026.
Kan ons net vir ’n oomblik stilstaan en dit besef?
’n Splinternuwe jaar. Ek kan eerlikwaar nie glo hoe vinnig die nuwe jaar aangebreek het nie.
En aan al die mamma’s daar buite – weet net hierdie: Julle wás die gees van Kersfees in die meeste huise. Ek salueer julle.
Om 23:30 op Oukersaand het ek myself op ons voorstoep bevind, besig om wortels te kou sodat die kinders die volgende oggend kon glo die takbokke was hier. En weet jy wat? Ek sou dit vir niks verruil nie.
Maar hier is ons. Ons het dit gemaak. Nog ’n nuwe jaar. As jy my ’n paar jaar gelede gesê het ek sou dit sê, sou ek vir jou gelag het. Maar nou verstaan ek regtig hoekom mense sê wysheid kom met ouderdom.
Na 2025 het ek besef hierdie alles-of-niks-benadering waarmee ons saamleef, put ons uit. Dit breek ons af. En ja – ek sê wat ek sê.
Ons stel onrealistiese verwagtinge, skiet tekort, stel onsself teleur en begin weer . . . net om dieselfde siklus oor en oor te herhaal. Uiteindelik word dit die stories wat ons aan onsself vertel:
Ek sal nooit konsekwent wees nie.
Ek sal nooit die gewig verloor nie.
Ek sal nooit van loopbaan verander nie.
Ek sal nooit daardie kursus klaarmaak nie.
Ek sal nooit my finansies onder beheer kry nie.
Aan die begin van verlede jaar het ek by ’n gim aangesluit. Ek wou sterker, fikser en gesonder word. Maar hierdie keer het ek iets anders gedoen – ek het nie ’n sperdatum gestel nie. Ek het nie aan ’n “wanneer” vasgeklou nie.
In plaas daarvan het ek een belofte aan myself gemaak:
Ek sal elke keer as my 100% opdaag – met die wete en aanvaarding dat my 100% elke dag anders kan lyk.
Sommige weke het ek vyf dae geoefen. Ander weke net drie (drie was my minimum). Sommige dae het ek swaar gewigte opgetel. Ander dae nie. Sommige dae het ek myself toegelaat om sjokolade te eet. Ander dae ’n glas wyn saam met vriende.
En weet jy wat het gebeur?
Ek het sterker geword.
Ek het fikser geword.
Ek het gesonder geword.
En die belangrikste – ek het gemotiveerd gebly. Omdat ek nie terneergedruk was terwyl ek dit gedoen het nie.
Moet my nie verkeerd verstaan nie. As jy vir iets spesifiek oefen of vir ’n eksamen studeer, is dit anders. Daar is seisoene wat intensiteit vereis. Maar waaroor ek hier praat, is om konsekwent op te daag – nie intensiteit nie. Ons word voordurend gebombardeer met boodskappe wat sê: As jy net hierdie een ding vir 30 dae aaneen doen, sal jy daardie resultaat kry. Dan probeer ons. Die lewe gebeur. Ons mis ’n dag. Of drie. En skielik voel ons soos mislukkings.
Ons leef in ’n wêreld wat versot is op kitsoplossings en “goue koeëls”. Maar my missie vir 2026 is om op te hou om volgens die alles-of-niks-denkwyse te leef.
Ek sal steeds my beste gee, maar my beste sal anders lyk as joune en dit sal van dag tot dag verskil. Solank ek aanhou opdaag, is ek tevrede.
My uitnodiging aan jou hierdie jaar is eenvoudig:
Wees braaf genoeg om jouself te ontmoet waar jy is.
Wees dapper genoeg om jou eie pas te vertrou.
Om te onthou dat jou “alles” elke dag verander en dit is nie ’n swakheid nie, dis die lewe.
Ons is nie robotte nie.
Ons is gemaak om ’n bietjie te leef – selfs terwyl ons ons drome najaag.
* Astrid is ’n Namibiër wat saam met haar man en twee jong kinders in Waterford, Ierland, woon. Sy is passievol oor vrouebemagtiging en geestesgesondheid. Dié rubriek is deel van haar Be Brave Monthly Glimmer-inisiatief waar sy elke maand haar gedagtes, ervarings en raad per e-pos deel.
– Gasskrywer
– [email protected]
* Beste lesers, keuring vir die publikasie van WhatsApp, briewe en alle ander lesersbydraes berus by Republikein. Klagtes oor die diens van private besighede word eers aan die onderneming vir reaksie voorgelê. Die menings van ons lesers en rubriekskrywers verteenwoordig nie noodwendig die standpunt van Republikein nie. Republikein is ’n lid van die Redakteursforum van Namibië (EFN) en onderskryf die etiese kode vir die Namibiese media soos toegepas deur die media-ombudsman.
Kan ons net vir ’n oomblik stilstaan en dit besef?
’n Splinternuwe jaar. Ek kan eerlikwaar nie glo hoe vinnig die nuwe jaar aangebreek het nie.
En aan al die mamma’s daar buite – weet net hierdie: Julle wás die gees van Kersfees in die meeste huise. Ek salueer julle.
Om 23:30 op Oukersaand het ek myself op ons voorstoep bevind, besig om wortels te kou sodat die kinders die volgende oggend kon glo die takbokke was hier. En weet jy wat? Ek sou dit vir niks verruil nie.
Maar hier is ons. Ons het dit gemaak. Nog ’n nuwe jaar. As jy my ’n paar jaar gelede gesê het ek sou dit sê, sou ek vir jou gelag het. Maar nou verstaan ek regtig hoekom mense sê wysheid kom met ouderdom.
Na 2025 het ek besef hierdie alles-of-niks-benadering waarmee ons saamleef, put ons uit. Dit breek ons af. En ja – ek sê wat ek sê.
Ons stel onrealistiese verwagtinge, skiet tekort, stel onsself teleur en begin weer . . . net om dieselfde siklus oor en oor te herhaal. Uiteindelik word dit die stories wat ons aan onsself vertel:
Ek sal nooit konsekwent wees nie.
Ek sal nooit die gewig verloor nie.
Ek sal nooit van loopbaan verander nie.
Ek sal nooit daardie kursus klaarmaak nie.
Ek sal nooit my finansies onder beheer kry nie.
Aan die begin van verlede jaar het ek by ’n gim aangesluit. Ek wou sterker, fikser en gesonder word. Maar hierdie keer het ek iets anders gedoen – ek het nie ’n sperdatum gestel nie. Ek het nie aan ’n “wanneer” vasgeklou nie.
In plaas daarvan het ek een belofte aan myself gemaak:
Ek sal elke keer as my 100% opdaag – met die wete en aanvaarding dat my 100% elke dag anders kan lyk.
Sommige weke het ek vyf dae geoefen. Ander weke net drie (drie was my minimum). Sommige dae het ek swaar gewigte opgetel. Ander dae nie. Sommige dae het ek myself toegelaat om sjokolade te eet. Ander dae ’n glas wyn saam met vriende.
En weet jy wat het gebeur?
Ek het sterker geword.
Ek het fikser geword.
Ek het gesonder geword.
En die belangrikste – ek het gemotiveerd gebly. Omdat ek nie terneergedruk was terwyl ek dit gedoen het nie.
Moet my nie verkeerd verstaan nie. As jy vir iets spesifiek oefen of vir ’n eksamen studeer, is dit anders. Daar is seisoene wat intensiteit vereis. Maar waaroor ek hier praat, is om konsekwent op te daag – nie intensiteit nie. Ons word voordurend gebombardeer met boodskappe wat sê: As jy net hierdie een ding vir 30 dae aaneen doen, sal jy daardie resultaat kry. Dan probeer ons. Die lewe gebeur. Ons mis ’n dag. Of drie. En skielik voel ons soos mislukkings.
Ons leef in ’n wêreld wat versot is op kitsoplossings en “goue koeëls”. Maar my missie vir 2026 is om op te hou om volgens die alles-of-niks-denkwyse te leef.
Ek sal steeds my beste gee, maar my beste sal anders lyk as joune en dit sal van dag tot dag verskil. Solank ek aanhou opdaag, is ek tevrede.
My uitnodiging aan jou hierdie jaar is eenvoudig:
Wees braaf genoeg om jouself te ontmoet waar jy is.
Wees dapper genoeg om jou eie pas te vertrou.
Om te onthou dat jou “alles” elke dag verander en dit is nie ’n swakheid nie, dis die lewe.
Ons is nie robotte nie.
Ons is gemaak om ’n bietjie te leef – selfs terwyl ons ons drome najaag.
* Astrid is ’n Namibiër wat saam met haar man en twee jong kinders in Waterford, Ierland, woon. Sy is passievol oor vrouebemagtiging en geestesgesondheid. Dié rubriek is deel van haar Be Brave Monthly Glimmer-inisiatief waar sy elke maand haar gedagtes, ervarings en raad per e-pos deel.
– Gasskrywer
– [email protected]
* Beste lesers, keuring vir die publikasie van WhatsApp, briewe en alle ander lesersbydraes berus by Republikein. Klagtes oor die diens van private besighede word eers aan die onderneming vir reaksie voorgelê. Die menings van ons lesers en rubriekskrywers verteenwoordig nie noodwendig die standpunt van Republikein nie. Republikein is ’n lid van die Redakteursforum van Namibië (EFN) en onderskryf die etiese kode vir die Namibiese media soos toegepas deur die media-ombudsman.
Kommentaar
Republikein
Geen kommentaar is op hierdie artikel gelaat nie