Wanneer het die wêreld grys geword?

Ek kan nie onthou dat iemand aangekondig het dat kleur uit die mode is nie. Daar was nie ’n dag waarop ons besluit het: Van môre af moet alles wit, swart, grys of beige wees nie. Dit het net stadig gebeur – een motor, een selfoon, een winkelrak en een huis op ’n slag. Motors was rooi, geel, groen en blou. Selfone was pers, pienk of lemmetjiegroen. Selfs tasse het persoonlikheid gehad. Vandag staan daar rye swart, wit en silwer toestelle wat almal netjies lyk, maar soms ook asof hulle uit dieselfde fabriek van verveling kom.Ons klere het ook stiller geword. ’n Winkelrak het vroeër geblom met patrone en helder kleure, maar deesdae hang daar nou ’n keurige ry room, swart, grys en sand. Ons noem dit “Minimalisties”, “Tydloos”. Dalk is dit, maar ek verlang soms na ’n blomrok wat nie om verskoning hoef te vra vir sy kleur nie. Selfs kinders se wêrelde lyk anders. Partytjies was eens ’n ontploffing van rooi, geel, blou en groen. Ballonne het nie by die servette gepas nie, en niemand het omgegee nie. Vandag se kinderpartytjies is ’n skakering van beige, en goud. Dis pragtig, maar soms lyk dit eerder soos ’n stylvolle verlowing as ’n partytjie waar kinders veronderstel is om koek op hul klere te mors.Kersfees het ook sagter geraak. Ek onthou bome waar rooi, groen, goud, silwer en enigiets wat blink saam aan die takke gehang het. Nou sien ek pragtige bome in een kleurskema, met geskenke wat perfek by die boom pas. Selfs ons badkamers en kinderkamers het van groen, oranje en blomme na wit teëls, hout en neutrale kleure verander. Speelparkies was met rooi glyplanke en blou swaaie versier, maar deesdae is dit blink en koud. Ek het begin wonder: Het net ons goed kleur verloor, of het ons lewe saam daarmee ’n bietjie verbleik? Ons probeer alles laat pas – ons meubels, ons klere, ons tafels, selfs ons lewens op sosiale media. Dalk het ons so besig geraak om ’n mooi prentjie te skep dat ons vergeet het dat die mooiste herinneringe selde perfek gerangskik is.Moet alles bymekaar pas? Moet elke vertrek dieselfde neutrale palet hê, elke tafel perfek gekoördineer wees en elke foto lyk asof dit uit dieselfde katalogus kom? Ons elkeen is anders. Elke mens is uniek – met ’n ander persoonlikheid, ander smaak en ander stories. Hoekom probeer ons dan so hard om alles rondom ons dieselfde te laat lyk? Miskien hoef ’n huis nie perfek te pas om warm te voel nie, en miskien hoef ’n mens ook nie in te pas om waarde te hê nie. Die wêreld het vorentoe beweeg en baie dinge het beter geword, maar ek mis die vrymoedigheid waarmee kleur gebruik is. Die idee dat iets nie perfek hoef te pas om mooi te wees nie. Dat ’n kinderkamer kleurvol mag wees, ’n motor geel, ’n kombuis groen en ’n Kersboom ’n klein chaos van herinneringe. Miskien het die wêreld nie werklik sy kleur verloor nie. Miskien het ons net begin glo dat alles bymekaar moet pas. Ek dink ek is gereed vir ’n bietjie rooi tussen die beige, ’n geel motor tussen die swartes en ’n Kersboom waarop niks bymekaar pas nie. Die wêreld het dalk net weer ’n bietjie kleur nodig – en dalk begin daardie kleur by elkeen van ons.– Gasskrywer– adelevn1978@gmail.com

Wanneer het die wêreld grys geword?

Kommentaar

Republikein 2026-11-09

Meld asseblief aan om kommentaar te lewer

Wanneer het die wêreld grys geword?

Kommentaar

Republikein 2026-11-09

Meld asseblief aan om kommentaar te lewer

Intekening vereis om toegang tot inhoud te kry. ×

MELD AAN

Advertensie

Intekening vereis om toegang tot inhoud te kry.