Vreemde vallende voorwerpe

Reën, ’n woord wat op almal se lippe is, maar waarvan die produk nie in die opgaardamme van die land is nie.Casper-hulle praat so half huiwerend van ligte buie elders en die SABC se TV-weeraanbieders wys op die landkaart sulke blou stroke hier in ons land wat kwansuis reën verteenwoordig. Dis nou van 20 persent tot enige ander persentasie. Maar nooit hoor ’n man van sulke neerslae nie.Toe gaan ons Kaap toe. Almal sien uit na lekker weer wat met sonskyn, braaivleis en bier vereenselwig word, om nie te praat van die lywe op die Kaapse strande nie.En die pad word sommer korter. Deur die Suide was dit heeltyd betrokke, lekker langpad-weer, die radio speel en ’n man het selfs moed vir die doeanepos se mense.Terugskouend moet ek die personeel van binnelandse sake op Noordoewer noem. Hulle was beleefd, hulpvaardig en ons is deur die grenspos met die minste vertraging. By die Suid-Afrikaanse kant het dit ’n bietjie langer geduur, want ek moes my skietyster verklaar en vorms moes ingevul word. Maar ook daar was nie ’n probleem nie. Die probleem het gekom toe ons in die kar klim om verder te ry.Uit die betrokke lug begin daar met mening sulke lang goed val wat lyk na omgekeerde vet uitroeptekens.Dit het blykbaar baie sagte doppe want as dit op die voorruit van die kar val, breek dit uitmekaar en dan verander dit in water. Daai goed val van ’n groot hoogte en ek was eers bang dat dit duike in die kar se bakwerk gaan val, want ek het nie geweet wat dit was nie. Toe sien ek die polisiemanne stap daar rond in hul blou klere met hul kepse op hul koppe en hulle draai hul gesigte en hulle kom niks oor nie. Al wat gebeur, is dat hul klere sulke donker kolle kry waar die goed op hulle val en breek. Toe kom ek agter wat aan die gang is. Dit reën.Maar ons moet ry want die Kaap is nog ver en ek skakel die ruitveërs aan. Die masjientjie wat die twee armpies moet laat vee, het amper uitgebrand want die rubberstroke van die ruitveërs het aan die ruit vasgebrand soos die Namibiese son dit al bygekom het en dit wou nie roer nie. Gelukkig kom die goed los en ons kan ry. My ruit is afgedraai want die aarde ruik soos net nat grond kan ruik en ’n man trek die lug in tot in jou hakskene.Om nou ’n sigaret aan te steek, is byna soos heiligskennis. Die arm word by die ruit uitgesteek om die nat op die vel te voel. Die water word met die ander hand van die arm afgevee om die gesig mee nat te maak en in ’n spontane reaksie sê jy dankie. Want dit maak nie saak of jy jou aan die Kaapse kant van die Gariep bevind nie. Dit bly ’n gawe van Bo en om dankie te sê is al wat nodig is. – 4 November 1996

Vreemde vallende voorwerpe

Kommentaar

Republikein 2026-10-30

Meld asseblief aan om kommentaar te lewer

Vreemde vallende voorwerpe

Kommentaar

Republikein 2026-10-30

Meld asseblief aan om kommentaar te lewer

Intekening vereis om toegang tot inhoud te kry. ×

MELD AAN

Advertensie

Intekening vereis om toegang tot inhoud te kry.