Tweede kanse

Ek dink die wêreld is baie vinnig om mense in kategorieë te plaas.

Daardie persoon het gejok. Daardie een het iemand teleurgestel. Daardie een het ’n fout begaan. En sodra iemand struikel, is daar altyd mense wat gereed staan om te besluit dat dit is wie hulle vir altyd gaan wees.

Maar as ek eerlik is, dink ek nie enigeen van ons sou vandag wees waar ons is sonder tweede kanse nie.

As ons almal beoordeel moes word op ons slegste dag, ons swakste oomblik, of die grootste fout wat ons nog ooit gemaak het, sou nie een van ons baie goed daarvan afgekom het nie.

Die waarheid is dat die meeste van ons deur ons foute groei. Ons leer deur teleurstellings. Ons word beter mense omdat ons een of ander tyd verkeerd was.

Tog is dit snaaks hoe maklik ons tweede kanse vir onsself regverdig, maar dit van ander weerhou. Wanneer óns die fout begaan, wil ons hê mense moet die konteks verstaan.

Ons wil hê hulle moet weet wat ons deurgemaak het. Ons wil hê hulle moet sien dat ons nie net daardie een oomblik is nie. Ons wil hê hulle moet glo dat ons kan verander.

Maar wanneer iemand anders dieselfde genade nodig het, vergeet ons soms hoe baie ons dit self nodig gehad het.

Nou natuurlik verdien nie elke situasie nog ’n kans nie. Daar is mense wat jou vertroue sonder berou verbreek.

Daar is mense wat dieselfde seerkry oor en oor veroorsaak en dit dan “menswees” noem. Om iemand ’n tweede kans te gee, beteken nie jy moet jou standaarde laat sak of jouself weer in dieselfde situasie plaas nie. Maar ek dink ons leef in ’n tyd waar mense soms te vinnig afgeskryf word.

Een fout. Een verkeerde besluit. Een slegte jaar. En skielik word iemand se hele storie daardeur gedefinieer.

Ons vergeet dat mense verander. Ons vergeet dat die meisie wat vyf jaar gelede onseker was, vandag dalk selfvertroue gevind het. Dat die jongman wat verkeerde keuses gemaak het, dalk hard gewerk het om sy lewe om te draai. Dat die persoon wat jou eens teleurgestel het, dalk die les geleer het wat net pyn kan leer.

Van die mooiste dinge in die lewe bestaan juis omdat daar tweede kanse was. Vriendskappe wat herstel is. Families wat mekaar weer gevind het. Drome wat eers ná mislukking waar geword het. Mense wat eers ná hul grootste terugslag ontdek het waartoe hulle werklik in staat is.

En dalk gaan tweede kanse nie net oor ander mense nie.

Dalk gaan dit ook oor onsself.

Hoeveel van ons dra nog skuldgevoelens oor iets wat jare gelede gebeur het? Hoeveel van ons hou onsself gevange oor foute waarvoor ons lankal gestraf is? Hoeveel van ons glo steeds ons verdien nie nog ’n kans nie?

Soms is die moeilikste persoon om te vergewe die een wat elke oggend na jou in die spieël terugkyk.

Mense is nie hul slegste dag nie. Hulle is nie die fout wat hulle gemaak het, die verhouding wat misluk het of die droom wat nie uitgewerk het nie. Mense is voortdurend besig om te leer, te groei en te word.

En soms verander ’n hele lewe omdat iemand die moed gehad het om te sê: “Ek sien wat gebeur het, maar ek glo daar is meer aan jou storie.” Want sonder tweede kanse sou die meeste van ons nooit geword het wie ons vandag is nie.

– [email protected]

* Beste lesers, keuring vir die ­publikasie van WhatsApp, briewe en alle ander lesers­bydraes berus by Republikein. Klagtes oor die diens van ­private besighede word eers aan die onder­neming vir reaksie voorgelê. Die menings van ons lesers en rubriekskrywers verteenwoordig nie noodwendig die standpunt van Republikein nie. Republikein is ’n lid van die Redakteursforum van Namibië (EFN) en onderskryf die etiese kode vir die Namibiese media soos toegepas deur die media-ombudsman.