Skindernuus uit die kantoor

Gerhardus van Grootfontein – Daar is drie dinge in hierdie kort leeftyd waarmee ek sukkel: Oefen, tuinmaak en ’n bepaalde kollega. Ek gaan hom Rynard doop, vernoem na die slingse vos in Middeleeuse letterkunde.

Rynard het aan die Universiteit van Cambridge gestudeer. Hoe weet ons dit? Hy het dit op sy naamkaartjie bo sy lessenaar in ons gedeelde kantoorspasie geskryf. In pen. Dit lyk nogal onprofessioneel.

Jy sou dink iemand met ’n Cambridge-graad is kritiek bewus van sy omgewing, maar ’n sekere insident laat groot rooi vraagtekens flikker. Skink die tee en laat ek jou vertel. . .

In ons kantoor het ons uiteenlopende persoonlikhede met diverse nasionaliteite. Ongeag baie verskille, probeer ons mekaar respekteer wanneer ons werk. As jy sien ’n kollega is gefokus, probeer jy hom nie steur nie. Ons almal wil ons werk teen ’n sekere tyd gedoen kry.

Tydens so ’n gefokusde sessie het Rynard die kantoor binnegestap. Hy het by sy tafel gaan sit en sy groot hoewe op die lessenaar neergeplak. Ka-pwa! My ma skel my altyd en sê ek is orals te tuis, maar so ’n gemaklikheid het selfs ek nog nie ingeslaan nie. Rynard haal toe sy foon uit en speel kliphard musiek. In die kantoor, terwyl ander werk!

’n Ander kollega het opgestaan en geïrriteerd die kantoor verlaat. Rynard, heel verbaas, het toe geen begrip vir die irritasie nie (ek het al met vele geleenthede agtergekom begrip speel soms wegkruipertjie met hom). Die twee wissel woorde en Rynard trek toe ’n paar tekkies aan. Met die spoed van lig hardloop hy na die direkteur toe. Arme, geskonde Rynard. Die wêreld is teen hom.

Die direkteur het ’n noodvergadering gereël vir later daardie week. Die vergadering was om kantoorreëls vas te stel. Rynard is nou nie seker wat hy mag of nie mag doen in die kantoor nie. Kan jy dit glo?

Liewe leser, ek vra jou nou met ’n lou koppie tee en trane in my donkerbruin oë: As jy by ’n eksamenlokaal instap en daar heers stilte, begin jy skielik gil en sê dan later jy het nie geweet stilte was deel van die reëls nie? Jou gesonde verstand sê mos vir jou jy moet bedag wees op jou omgewing.

Tydens vergaderings, wanneer Rynard nie sy sin kry nie, raak hy uitdagend, wys vingers en verkleineer ander mense om die tafel. Die ironie is dat die res van ons werklik min van hom dink. Sy Cambridge-agtergrond verkoop hom nie, sy optrede en integriteit doen.

Hoe minder mense met hom te doen wil hê, hoe harder probeer hy guns wen. Baie onlangs het hy ’n groot boks vinielplate in die kantoor gelos. Dit is ’n aflewering van ’n baie bekende musiekwinkel in Tokio, een van die grootste musiekwinkels ter wêreld. In alle eerlikheid het ek gebrand van nuuskierigheid, maar soos my kollegas het ek geen belangstelling getoon of ’n woord gesê nie. Meng jou met die semels, dan vreet die varke jou op.

Kort voor lank het die boks plate verdwyn. Rynard het steeds geen konneksies by die werk nie. Tot ’n mate kry ek hom jammer. Ek dink dit moet ’n onrustige bestaan wees. Sy gedrag is werklik soms ’n enigma.

Ek wens hy wil besef dat maniere, medemenslikheid en karakter nie met kwalifikasies of prestige verband hou nie. ’n Mens word veel eerder gedefinieer deur jou algehele gesindheid teenoor die lewe en jou verhoudings met ander mense; hetsy familie, vriende, kollegas, kennisse of vreemdelinge.

Het jy nog tee? Onthou, laat ek jou later nog ’n storie vertel. Daar is ook ’n grompot in ons kantoor.

– Gasskrywer

[email protected]

* Beste lesers, keuring vir die ­publikasie van WhatsApp, briewe en alle ander lesers­bydraes berus by Republikein. Klagtes oor die diens van ­private besighede word eers aan die onder­neming vir reaksie voorgelê. Die menings van ons lesers en rubriekskrywers verteenwoordig nie noodwendig die standpunt van Republikein nie. Republikein is ’n lid van die Redakteursforum van Namibië (EFN) en onderskryf die etiese kode vir die Namibiese media soos toegepas deur die media-ombudsman.