Siel skoonmaak

Dit was een van daai “ugh”-dae. Ek moes eintlik al met die weer gesien het watter tipe dag dit gaan wees. Die weer was sommer net morbied. 

Koud. 

Nat. 

Heeldag.

Die son wou eers nie uitkom nie. 

Toe kom die WhatsApp-boodskap deur, “Johnny Davids is oorlede”. Ek’t dit vir my man gewys en hy het onmiddellik sy kop geskud. Dit was ook my eerste reaksie. 

Nee. Iewers is iemand weer besig met AI. Of iets.

Later kry ons die bevestiging. Dit is so. 

Eers later skop die joernalistieke sintuie in. Ons moet vir die mense daar buite vertel dat dit so is. 

Op dieselfde tyd gaan gesels ek met die projekkoördineerder van ATKV-Crescendo se talentontwikkelingsprogram. Hulle maak gereed vir Salvador se EP-bekendstelling. Hy is die eerste Namibiër wat ’n opnamekontrak ontvang het en vyf nuwe liedjies en ’n musiekvideo gaan vrystel.

Liedjieskrywers het ook die kans gehad om deel van die projek op Walvisbaai te word en ook Windhoekers by die Avani Hotel op 26 April. Dis ’n “feel good”-storie. Goeie nuus. 

Net daarna moet ek hospitaal toe. ’n Familielid is opgeneem – sy is oukei, maar kort ’n paar goedjies. 

Waar kry ek tyd om alles te verwerk? 

Ek doen nie.

Terug by die huis wag die taak vir my om oor Johnny Davids te skryf. 

Wat skryf ek van hierdie mense-mens, die Narraville-kind, wat dan ook sy ongelooflike storie en sy impak op mense “justice” sal doen?

My “rough draft” lyk mal. Niks maak sin nie. Maar tog doen dit ook. Ek stuur my storie in en dit word mooier gemaak.

Ek sien ’n skakel in my e-pos. Dis ’n joernalis van BBC News – hulle het een van my foto’s van die Gobabeb-vliegongeluk gebruik. Baie mooi onderaan die foto staan: Leandrea Mouers/Erongo. Dit was net so ’n hartverskeurende dag en gesig om te aanskou. En daar pryk die foto op BBC News Online, East of England.

Ná die werksdag gaan ek na ’n vriendin toe; ek gaan haal ’n rok, want ek wil mooi vir die EP-bekendstelling lyk.

Gesels. Lag. Kuier. Goeie medisyne vir die siel. 

Al drie kinders slaap. En ek gaan bad. 

Toe begin ek sommer net huil. 

Omdat Johnny oorlede is.

Omdat ek bitter trots op Salvador is vir die mylpaal. 

Omdat my foto op BBC News se webwerf is. 

Omdat die lewe aangaan – met of sonder ’n skokkende doodstyding.

Omdat al drie my kinders slaap en ek alles ’n bietjie kan verwerk. 

Omdat ek bekommerd is oor my familielid – is sy rêrig oukei? 

Omdat ek vriende het wat familie geword het. 

Omdat ek net kan wens en bid dat ek ook so ’n goeie vriendin is. 

’n Goeie ma. ’n Goeie vrou. 

En sommer maar net om die siel skoon van al die hoogte- en laagtepunte van die dag te maak.

Soms gaan dit maar so. 

[email protected]

* Beste lesers, keuring vir die ­publikasie van WhatsApp, briewe en alle ander lesers­bydraes berus by Republikein. Klagtes oor die diens van ­private besighede word eers aan die onder­neming vir reaksie voorgelê. Die menings van ons lesers en rubriekskrywers verteenwoordig nie noodwendig die standpunt van Republikein nie. Republikein is ’n lid van die Redakteursforum van Namibië (EFN) en onderskryf die etiese kode vir die Namibiese media soos toegepas deur die media-ombudsman.