My geld proe bitter, maar joune is soet

Ek wou vroeër so graag grootword. Ek het geïrriteerd geraak wanneer iemand my jonk of ’n klein dogtertjie genoem het. Ek wou ernstig opgeneem word, gesien word as volwasse en die vryheid hê om my eie besluite te neem. Nou ja, kyk nou na my. Hulle behandel my soos ’n groot vrou en al wat ek wil doen, is om hulle te vra om asseblief te onthou dat ek steeds ’n kind in my hart is. Ek is nog net ’n baba, veral wanneer dit kom by die betaling van rekeninge en die koop van kruideniersware. Kan hulle nie verstaan dat my geld nooit bedoel was vir huur en elektrisiteit nie? My geld is veronderstel om my op reise na Bali te neem en vir ongesonde middernag-versnaperinge en duur avonture vir meisies te betaal. Ek kan nie ’n meisie op ’n begroting wees nie. Dit is eenvoudig nie oulik nie!Nou moet ek seker maak ek het genoeg taxigeld om die maand te hou en dat ek nieteen die 15de op brood en botter oorleef nie. Stel jou voor jy is ’n korporatiewe meisie, aangetrek vir die kantoor en lyk of jy jou lewe in orde het, net om huis toe te gaan en brood met suikerwater te eet. Die verleentheid! En die ergste deel is dat ek vir myself verleë is, oor myself.Ek wil ’n sagter lewe hê soos ’n “soft girl”. Ek wil in ’n winkel instap, optel waarvan ek hou en dit koop sonder om in my kop te bereken hoeveel geld ek daarna oor sal hê. Ek wil die klein luukses van die lewe geniet sonder om skuldig te voel oor elke aankoop. In plaas daarvan verander ek stadig in my tante, wat elke winkel besoek op soek na die goedkoopste winskoop. Geen aanstoot aan my tannies nie, maar dit was nooit die plan nie!Hierdie meisies op die internet praat van vyfstap-velsorgroetines, serums en bevogtigers. Intussen het my gesig nog net Dove-seep en water geken. Teen hierdie koers is my velsorgroetine minder van ’n roetine en meer van ’n finansiële besluit.Hulle sê harde werk word beloon, maar dit betaal duidelik nie genoeg nie. My rugis seer. My oë is moeg. Hoeveel harder is ek veronderstel om te werk? Dit is die oomblikke wanneer my hart breek: Regtig wagtend op betaaldag, reeds wetende dat my salaris skaars die naweek sal oorleef. En net wanneer ek dink dinge kan nie erger raak nie, besluit die departement wat verantwoordelik is vir die salarisse om betalings te vertraag. Ek wou doodgaan. (Figuurlik gesproke, natuurlik. Ek het steeds rekeninge om te betaal.)Daar is iets vernederends daaraan om die hele maand hard te werk, net om te kykhoe jou salaris in verantwoordelikhede verdwyn voordat jy ’n kans gehad het om dit te geniet. Jy begin wonder wanneer die lewe sal ophou gaan oor oorleef en sal begin gaan oor leef. Wanneer sal ek herinneringe kan maak, myself ’n bietjie bederf en die geld geniet waaarvoor ek so hard werk om dit te verdien?So, vir my ouers en ouer broers en susters, onthou asseblief dat ek steeds net ’n meisie is. Ja, ek word groot. Ja, ek het verantwoordelikhede. Maar dit beteken sekerlik nie dat ek skielik moet ophou om bederf te wil word nie. Ek verdien ook om mooi herinneringe te maak, spontane reise te neem, dinge te koop wat ek nie noodwendig nodig het nie en af en toe ’n duur bederfie te geniet. Waarvoor is families immers daar as dit nie is om my te bederf nie?En wie het gesê dat grootword beteken ek moet altyd rasionele besluite neem? Soms wil ek onverantwoordelik wees op die mees skadelose manier moontlik. Ek wil die oulike rok koop, die ekstra nagereg bestel en ja sê vir die reis sonder om eers my banktoep te open. Is dit te veel gevra?Miskien is dit die deel van volwassenheid waarvoor niemand ons behoorlik voorberei het nie: die besef dat dit wonderlik is om onafhanklik te wees totdat onafhanklikheid vir jou fakture begin lei.Ek leer stadig en teësinnig dat my salaris ander planne vir my het. Huur kom eerste.Kruideniersware kom volgende. Vervoer moet in ag geneem word. En êrens tussen al hierdie verantwoordelikhede vra die klein dogtertjie in my steeds wanneer sy ’n bietjie pret mag hê.Aan my toekomstige man, ek hoop jy verstaan die opdrag. Ek sal hard werk, my eie geld verdien en verantwoordelikheid vir my lewe neem. Maar onthou asseblief dat jou geld beter proe as myne!Want, eerlikwaar, my geld proe bitter, maar joune is soet.– tina@nma.com.na

My geld proe bitter, maar joune is soet

Kommentaar

Republikein 2026-11-16

Meld asseblief aan om kommentaar te lewer

My geld proe bitter, maar joune is soet

Kommentaar

Republikein 2026-11-16

Meld asseblief aan om kommentaar te lewer

Intekening vereis om toegang tot inhoud te kry. ×

MELD AAN

Advertensie

Intekening vereis om toegang tot inhoud te kry.