Motorfietsryers is tweedekans-mense

Een van die lekkerste lekker ooit is die vryheid op ’n motorfiets. 

Ek weet baie mense sal nie met my saamstem nie, maar hoe sê hulle in Engels, “Whatever floats your boat”, en my seil haak te lekker in die wind op ’n ysterperd. Dis waar meeste motorfietsryers kop skoonmaak, soos ons goeie vriend Brenta altyd sê.

Adrenalien, nes avontuur, was nog altyd in my bloed, maar toe ek jonger was, het ek nooit die geleentheid gehad om op ’n motorfiets te sit nie, nie eens te praat van een te ry nie. 

Toe ontmoet ek die aantreklikste man, ’n regte “biker” met sy lang krul hare wat my voete onder my uitslaan, met ’n Harley-Davidson nogal. Maar dis ’n storie vir ’n ander geleentheid.

My eerste ontmoeting met ons motorfietsgroep, Free Chapter, was interessant en niks soos in die flieks waar swak taalgebruik en dreigemente rondgegooi word nie.

Dit is mos soms die beeld oor meeste motorfietsryers wat na buite gestuur word. 

Hierdie groep was anders, met familiekuiers en kinders van verskillende agtergronde en kulture wat saamspeel en uit hul ouers se voorbeeld leer. Byvoorbeeld om met ’n blymoedige hart te gee, ’n omgeehart vir troeteldiere te hê en altyd saam te staan wanneer vriende en familie hulle nodig het.

Ons groep het ’n paar jaar gelede hande met die Stofpadprojek en Agt-Wes daar by Windhoek Sentraal gevat en die jong kankerpasiënte besoek. 

Met groot glimlagte beur ons die moeë lyfies op en probeer die flou ogies opkikker wat met verwondering na ons leeruitrustings in die uiterste hitte kyk. Ek kyk om my na my “biker”-maats, nie ’n droë oog in sig nie. Hulle is ook net mammas en pappas wie se harte vir genesing vra.

Ons mees onlangse besoek aan Ruach Elohim in Swakopmund was weer ’n ander openbaring. ’n Onthulling van tweede kanse, want die meeste van ons het al tweede en derde kanse in die lewe gekry. Dis seker hoekom ons so bymekaar pas. Net ’n groep mense van tweede kanse, wat vryheid ontvang het.

Dis juis hierdie sagte omgeeharte wat my so getrek het en dat daar geen pretensies is nie. Sien, elkeen het sy lys foute en tekortkominge en meeste leef nou hul tweede- of derde-kans-lewe. En hierdie keer maak soveel meer saak. Dis nie jou aansien of prestasies wat hier saak maak nie, dis jou hart. Want sien, jy moet lewe, jy kan nie meer terughou en jou bekommer oor wat die wêreld sal sê nie. Die vryheid is ononderhandelbaar en dis jou geskenk.

Ons is nie meer gevangenes van omstandighede, of voëls wat se vlerke geknip is nie. Ons kies om nou te leef en dit die moeite werd te maak. 

So, volgende keer as jy ’n “biker” raakloop, skud blad en maak vir hul plek op die teerpad. Want agter op daai motorfiets los hulle probleme op, is hul in gesprek met hul Skepper en bid hul vir tweede kanse wat nie verbrou word nie.

– Gasskrywer

[email protected]

* Beste lesers, keuring vir die ­publikasie van WhatsApp, briewe en alle ander lesers­bydraes berus by Republikein. Klagtes oor die diens van ­private besighede word eers aan die onder­neming vir reaksie voorgelê. Die menings van ons lesers en rubriekskrywers verteenwoordig nie noodwendig die standpunt van Republikein nie. Republikein is ’n lid van die Redakteursforum van Namibië (EFN) en onderskryf die etiese kode vir die Namibiese media soos toegepas deur die media-ombudsman.