Ligte van verlange

Skuins ná middernag was haar oë groot. Baie groot. Van vrees. Die wit van haar oë het groen geskyn, soos dié van ’n bose heks. Nana se klasmaats gil toe hulle dit sien. “Dit is so naby!” skreeu die een. Skielik beweeg die groen lig weg van Nana se gesig af. Dit vlieg deur die lug na die ander ligte op die horison. Iemand steek ’n kersie aan. Nana se oë is nie meer groen nie. Haar gesig steeds strak van vrees. Sy slaan flou neer. Alles is donker.Nana maak haar oë oop. Die voëltjies se gesang waarvan sy so baie hou, bring hierdie môre geen vertroosting nie. Sy voel ontsteld en onrustig. Laasnag was die eerste keer wat die spooklig so naby gekom het.Vir die afgelope twee jaar woon Nana al as koshuiskind in die ou fort op Grootfontein. Haar venster kyk uit oor die Otjiwandavlakte waar die spookligte soms onder helder sterre baljaar en vlieg.Daar is gerugte uit Europa dat van die vegvlieëniers hierdie ligte sien beweeg naby hulle vliegtuie. Dit is onverklaarbaar. Dalk is hierdie spookligte boodskappers tussen familie en vriende hier en hulle geliefdes wat vir die Geallieerdes veg in Europa. Wie weet?Voor middagete stap Nana eetsaal toe. Die reuk van gekookte kool hang in die lug. Die kinders lag en gesels. Sy skep nie kool in nie. Ook nie beetslaai nie. Vandag lyk die sous soos bloed. ’n Maatjie vra vir haar hoe dit gaan ná die skrik van die vorige nag. “Ek voel beter, dankie.”Nana voel nie beter nie. Sy gaan klim terug in die bed. Die sagte beddegoed vou om haar nek en skouers. Dit panser haar teen die wêreld. Sy raak weg in ’n diep slaap.Verhelder in groen lig kom ’n onbekende soldaat langs haar op die bed sit. Die verbande om sy kop het donker rooibruin vlekke op. Sy een oog is potblou en geswel. Daar hang ’n reuk van verskroeide grond om hom. Swaar. Die reuk word swaarder. Die soldaat glimlag met ’n mond vol gebreekte tande. Hy begin sing. ’n Mooie Italiaanse aria vibreer deur die skerwe in sy mond. O mio babbino caro. ’n Lied van verlange.Die bariton-stem verdoof en die gefluit en melodie van haar vlieënde vriende basuin uit die bosse en die woud langs die fort. Nana se lui loodkop lig en kyk by die venster uit. Dit is al amper skemer. Dit voel asof die dag gemors is. Sy trek haar skoene aan en stap na die woud. Die sang van die voëls verwelkom haar. Mossies begroet haar wip-wip op die takke. Hoekom is die mossies so sorgvry, maar mense is nie?Nana sit op ’n boomstomp. Dit is ongemaklik. Hard, met takkies wat knyp en steek. Ewe skielik begin sy te ween. Onbedaarlik.Sy huil vir geliefdes wat veg in die oorlog. Vir die Duitse mans in die interneringskampe. Sy huil vir die dogtertjie wat nou die dag in die roomlorrie-ongeluk buite Rietfontein dood is.Sy huil en huil totdat sy snak na haar asem. Haar trane is droog en haar stem weg. Benoud besef sy dit is al donker. Sy kry rêrig nie asem nie. Sy stik aan lug. Angstig strompel sy terug koshuis toe, maar val oor bossies en klippe.Terwyl sy plat op haar rug lê met ‘n beklemming op haar bors, sien sy ’n lig nader kom. ’n Groen lig, wat warm gloei. Die gloed is sag teen haar wang. Rusbarend. Dit streel oor haar voorkop. Saggies hoor sy die droomsoldaat sing. Die Italiaanse aria vleg met die klanke van die aandgeluide. Nana se asemhaling keer terug na normaal. Rustig sit sy regop. Die lig vlieg stadig weg. ’n Fisant skarrel in ’n bos.Die aandluggie is koel. Sy staar oor die vlakte. Die spookligte flits in die verte. “Nana, Nana!” hoor sy roep uit die rigting van die fort. Met ’n drafstap gaan sy terug koshuis toe.– Gasskrywergerhardusdavid@yahoo.com* Beste lesers, keuring vir die publikasie van WhatsApp, briewe en alle ander lesersbydraes berus by Republikein. Klagtes oor die diens van private besighede word eers aan die onderneming vir reaksie voorgelê. Die menings van ons lesers en rubriekskrywers verteenwoordig nie noodwendig die standpunt van Republikein nie. Republikein is ’n lid van die Redakteursforum van Namibië (EFN) en onderskryf die etiese kode vir die Namibiese media soos toegepas deur die media-ombudsman.

Ligte van verlange

Kommentaar

Republikein 2026-10-29

Meld asseblief aan om kommentaar te lewer

Ligte van verlange

Kommentaar

Republikein 2026-10-29

Meld asseblief aan om kommentaar te lewer

Intekening vereis om toegang tot inhoud te kry. ×

MELD AAN

Advertensie

Intekening vereis om toegang tot inhoud te kry.