Gevoelens is nie feite nie

Ek dink een van die moeilikste lesse van grootword is om te leer dat gevoelens en feite nie altyd dieselfde ding is nie. Want gevoelens voel tasbaar. 

Wanneer jy hartseer is, voel dit asof die wêreld donkerder is. Wanneer jy angstig is, voel dit asof alles verkeerd gaan loop. 

Wanneer iemand jou teleurstel, voel dit asof hulle nooit omgegee het nie. En wanneer jou hart breek, voel dit asof niks ooit weer reg gaan voel nie. Maar net omdat iets waar voel, beteken dit nie dat dit waar is nie.

Ek dink baie van ons maak die fout om elke gevoel wat ons ervaar as die absolute waarheid te aanvaar. Ons voel onseker en skielik glo ons ons is nie goed genoeg nie. 

Ons voel alleen en skielik glo ons dat niemand omgee nie. Ons voel verwerp en skielik dink ons ons is onwelkom. Die probleem is dat gevoelens soos die weer is. Hulle verander. Hulle beweeg aan. Hulle kom en gaan. Jy kan nie jou hele lewe op iets bou wat môre anders gaan voel nie.

Dit beteken nie gevoelens is onbelangrik nie. Inteendeel. Gevoelens is belangrike boodskappers. Hulle wys vir ons wat in ons harte aangaan. Hulle wys waar daar seer, vreugde, vrees of hoop is. Maar gevoelens is veronderstel om boodskappe oor te dra, nie om die leisels van jou lewe oor te neem nie.

Ek dink ons leef in ’n tyd waar mense óf hul gevoelens ignoreer, óf hul gevoelens aanbid. Die een groep onderdruk alles totdat dit ontplof. Die ander groep laat hul emosies hul besluite bepaal. Maar die waarheid lê waarskynlik iewers tussenin.

Voel die gevoel. Erken dit. Gee dit ruimte. Huil as jy moet huil. Wees kwaad as jy kwaad is. Wees teleurgesteld as iets jou seermaak. Maar vra dan ook die moeilike vraag: Wat is die werklikheid van hierdie situasie?

Want soms voel jy ongewild, maar jy is geliefd. Soms voel jy soos ’n mislukking, maar jy groei net. Soms voel jy vasgevang, maar jy is eintlik net bang om die volgende stap te neem. En soms voel jy iets so intens dat jy vergeet om na die feite te kyk.

Ek wens iemand het vroeër vir my gesê dat volwassenheid nie beteken jy voel minder nie. Dit beteken jy leer om nie deur elke gevoel meegesleur te word nie. Dit beteken jy leer om te sê: “Ek hoor wat ek voel, maar ek gaan nie toelaat dat hierdie gevoel alleen my lewe bestuur nie.”

Gevoelens verdien ’n plek aan die tafel, maar hulle hoort nie aan die kop van die tafel nie. Want gevoelens verander. Die waarheid bly. En wysheid is om die verskil tussen dié twee te ken.

– [email protected]

* Beste lesers, keuring vir die ­publikasie van WhatsApp, briewe en alle ander lesers­bydraes berus by Republikein. Klagtes oor die diens van ­private besighede word eers aan die onder­neming vir reaksie voorgelê. Die menings van ons lesers en rubriekskrywers verteenwoordig nie noodwendig die standpunt van Republikein nie. Republikein is ’n lid van die Redakteursforum van Namibië (EFN) en onderskryf die etiese kode vir die Namibiese media soos toegepas deur die media-ombudsman.