Die tweede helfte. . .

En voor ons ons oë uitvee, is ons hier. Nou kyk ons terug na die eerste helfte van die jaar en begin analiseer en opweeg. 

Soos rustyd tydens ’n rugbywedstryd. Die wedstryd se data en patrone word oorweeg, opgebreek en bespreek. Wat was die gebiedsbeheer, afbreekpunte word ontleed, skoppe, dissipline, ensovoorts. Die televisiekommentators kan nog oor en oor na die data kyk en die foute of sukses verder bespreek en ook vergelyk.

Ek wonder nou net wie die ontleders in jou lewe is en wie maak inspraak en analiseer. Soms word hierdie kommentaar in jou gedagtes gelewer, maar die stemme, dié ken jy goed. Uit jou kinderjare, as tiener op skool, daai veroordelende liefde, die afguns vanself en by geleentheid, iemand wat sommer net uit hul beurt uit praat. Dis nie verniet dat die bekroonde skrywer, Joyce Meyer van die “battlefield of the mind” praat nie.

Jou gedagtes is so kragtig en daarom moet jy die regte wapens en ammunisie gereed hê. Dis nie nou die tyd om te vergelyk met die sprokielewens op sosiale media en nog minder om ’n jammerpartytjie te gooi nie. Nietemin ons is halfpad deur die jaar en nou ontleed ons; soms met behulp van diegene wat in ons lewens inspraak maak. Maar nie almal se slim planne en goeie idees is vir jou bedoel nie. Jy, jou lewe, is uniek.

In die tweede helfte is ons dikwels moeër, want ons het reeds ver gevorder en benodig ’n “pep talk” vir motivering en dryfkrag. Dis hier waar baie wil opgee; wanneer dit voel asof alles teen jou tel, maar jy moet aanhou om te wen. So kry daai motiveringsboodskap en voed jou gees en verstand met die regte ammunisie, sodat die pad nie vir jou te ver raak nie. En pasop vir die energievreters. Ja, steek hulle sommer in die pad. Jy mág “nee” sê. Dis immers jou tyd en jou energie.

So hier’s my ontledingslysie: Die einde van hierdie jaar is nog lank nie in sig nie; ek kan nog ’n paar goeie hoofstukke skryf. Dis dalk nou die regte tyd om net ’n “pit stop” te neem, jy weet, ’n kort wegbreek om te herlaai. Onthou nes plante, blom ons nie elke dag of elke seisoen nie. Daar is beslis ’n rede vir elke seisoen, so geduld is die sleutelwoord. Terwyl ander in hul blomseisoen is, het ek dalk snoei of natlei nodig voor ek blom. 

So, terwyl ek terugkyk, waardeer ek ook hoe ver ek gevorder het; nes ’n skilder wat terug staan en na sy of haar skepping kyk. En soms kan ek nie die druk van die lewe verander nie, maar ek kan koers verander en steeds my bestemming bereik. My doel bly dieselfde. So ek werk aan my strategie en geniet die reis.

Gepraat van reis, my tas is gepak en ek sit en wag nou vir my hartsvriendin vir ons kort wegbreek om te herlaai. Ek hoop jy het ook ’n vertroueling waarmee jy die eerste helfte van die jaar kan analiseer, om die tweede helfte met nuwe doel in te stap.

– Gasskrywer

[email protected]

* Beste lesers, keuring vir die ­publikasie van WhatsApp, briewe en alle ander lesers­bydraes berus by Republikein. Klagtes oor die diens van ­private besighede word eers aan die onder­neming vir reaksie voorgelê. Die menings van ons lesers en rubriekskrywers verteenwoordig nie noodwendig die standpunt van Republikein nie. Republikein is ’n lid van die Redakteursforum van Namibië (EFN) en onderskryf die etiese kode vir die Namibiese media soos toegepas deur die media-ombudsman.