Bybelse wysheid

DR. ANNES NEL

Job 16:2,5: “Hierdie soort argument het ek al baie gehoor. Julle is almal maar hopelose troosters. Ek sou julle kon bemoedig met my woorde, maar niksseggende woorde sou ek terughou.”

Job se vriende het goed begin, maar later het hulle “hopelose troosters” geword. Hulle het te veel gepraat en te min geluister. In plaas daarvan om net saam met Job in sy pyn te sit, het hulle probeer om dit te verklaar.

Daniel Simundson sê baie kerke sukkel met klaagliedere. Ons vermy dikwels dit omdat dit negatief of ongemaklik klink. Ons hou van positiewe boodskappe, vinnige antwoorde en woorde wat ons goed laat voel. Ons dink dat om oor pyn te praat, dit dinge net erger maak. Ander glo dit is swak geloof. Mense wat moedeloos voel, word gou aangesê om net meer op God te vertrou en op te hou kla. Party mense wonder selfs hoekom sulke woorde in die Bybel staan. Daarom word klaagliedere soms uit aanbidding gehou. Simundson waarsku dat hierdie reaksies erger laste op ’n lydende persoon plaas, omdat skuldgevoelens by hulle pyn gevoeg word. Die kerk behoort ’n plek te wees waar mense eerlik oor lyding kan praat.

Søren Kierkegaard herinner ons dat Christus Homself ten volle in ons posisie geplaas het. Egte medelye doen dieselfde. Mense in pyn het nie raad of oplossings nodig nie. Hulle het bloot iemand nodig wat bereid is om te luister. Ons grootste gawe aan hulle is liefdevolle teenwoordigheid, nie sinnelose antwoorde nie.

Here, help ons om ander met liefde, geduld en deernis te vertroos. Amen.