Karwaswerkers mag nie staatsvoertuie bestuur
Wet is duidelik
Waar 'n ongeluk of skade plaasvind terwyl 'n voertuig sonder magtiging bestuur word, die aangewese regeringsbestuurder finansieel aanspreeklik gehou kan word vir nalatigheid, selfs al was hulle nie fisies teenwoordig ten tyde daarvan nie.
Die ministerie van werke en vervoer het ’n streng waarskuwing uitgereik dat werknemers by private motorwasserye onder geen omstandighede wettiglik toegelaat word om staatsvoertuie te bestuur nie.
Die waarskuwing volg op gereelde waarnemings van talle staatsvoertuie wat by private motorwasserye gewas word, waar dit algemeen is dat werknemers as deel van hul werk die voertuie in die wasserye inry of parkeer.
Dit het kommer in regeringskringe veroorsaak oor wie eintlik agter die stuur van staatsvoertuie is sodra hulle vir skoonmaak oorhandig word.
Die woordvoerder van die ministerie van vervoer, Julius Ngweda, het gesê die wet is ondubbelsinnig: Slegs gemagtigde regeringsbestuurders mag staatsvoertuie bestuur, ongeag hoe kort die afstand is.
“Motorwasserywerknemers word nie wettiglik toegelaat om regeringsvoertuie te bestuur nie,” het Ngweda bevestig. “Ingevolge die nasionale vervoerbeleid oor regeringsvoertuie, saamgelees met die operasionele riglyne van die regeringsvlootgebruiker, mag slegs behoorlik gemagtigde regeringsbestuurders regeringsvoertuie bestuur. Hierdie posisie word verder versterk deur die Namibiese padverkeers- en vervoerwet van 1999 en die staatsdienswet van 1995.”
DUUR RISIKO's
Ngweda het beklemtoon dat die toelaat van private individue sonder amptelike magtiging, keuring of aanspreeklikheid, om staatsvoertuie te bestuur, die regering blootstel aan ernstige wetlike, finansiële en operasionele risiko's.
“Hierdie verbod is ’n belangrike risikoverminderingsmaatreël, veral in die lig van voorvalle waar staatsvoertuie in ongelukke betrokke was terwyl hulle deur ongemagtigde individue bestuur is,” het hy gesê.
In sulke gevalle kan die gevolge verder strek as die karwaswerknemer.
Ngweda het verduidelik dat waar ’n ongeluk of skade plaasvind terwyl ’n voertuig sonder magtiging bestuur word, die aangewese regeringsbestuurder finansieel aanspreeklik gehou kan word vir nalatigheid, selfs al was hulle nie fisies teenwoordig ten tyde daarvan nie.
Versekeringsbeperkings en kontraktuele klousules kan aanspreeklikheid verder ingewikkeld maak waar eksterne diensverskaffers betrokke is.
Die ministerie het ook verduidelik dat belastingbetaler-befondsde voertuie nie veronderstel is om as ’n roetinemaatreël by private motorwassery gewas te word nie. In plaas daarvan word alle staatsvoertuie hanteer deur interne wasserye by staatsgarages in alle streke, befonds via goedgekeurde bedryfs- of handelsrekeninge.
“Hierdie reëlings dek ook die was van amptelike en hoogwaardigheidsbekleërvoertuie tydens goedgekeurde geleenthede,” het Ngweda gesê.
“Staatsamptenare mag nie vir hierdie dienste betaal met persoonlike fondse nie en brandstofkaarte mag nie vir motorwasserye gebruik word nie.”
“Alle staatsvoertuie moet by aangewese karwasgeriewe gewas word,” het hy beklemtoon.
PERSOONLIKE AANSPREEKLIKHEID
Waar eksterne diensverskaffers gebruik word, moet hulle deur gevestigde verkrygings- en keuringsprosesse betrek word om nakoming, verantwoordbaarheid en nakoming van regeringsregulasies te verseker, het hy bygevoeg.
Terwyl interne beheermaatreëls bestaan om misbruik of skade aan staatsvoertuie te hanteer, insluitend dissiplinêre stappe en kosteverhaling, het die ministerie herhaal dat die oorhandiging van voertuigsleutels aan motorwasserywerkers ’n duidelike oortreding van beleid bly, ongeag hoe algemeen die praktyk geword het.
Ngweda het aangedui dat misbruik minder algemeen is wanneer voertuie toevertrou word aan betroubare, gemagtigde diensverskaffers soos goedgekeurde voertuighandelaars wat roetine-instandhouding doen, waar streng beheermaatreëls en versekeringsdekking in plek is.
– [email protected]
Die waarskuwing volg op gereelde waarnemings van talle staatsvoertuie wat by private motorwasserye gewas word, waar dit algemeen is dat werknemers as deel van hul werk die voertuie in die wasserye inry of parkeer.
Dit het kommer in regeringskringe veroorsaak oor wie eintlik agter die stuur van staatsvoertuie is sodra hulle vir skoonmaak oorhandig word.
Die woordvoerder van die ministerie van vervoer, Julius Ngweda, het gesê die wet is ondubbelsinnig: Slegs gemagtigde regeringsbestuurders mag staatsvoertuie bestuur, ongeag hoe kort die afstand is.
“Motorwasserywerknemers word nie wettiglik toegelaat om regeringsvoertuie te bestuur nie,” het Ngweda bevestig. “Ingevolge die nasionale vervoerbeleid oor regeringsvoertuie, saamgelees met die operasionele riglyne van die regeringsvlootgebruiker, mag slegs behoorlik gemagtigde regeringsbestuurders regeringsvoertuie bestuur. Hierdie posisie word verder versterk deur die Namibiese padverkeers- en vervoerwet van 1999 en die staatsdienswet van 1995.”
DUUR RISIKO's
Ngweda het beklemtoon dat die toelaat van private individue sonder amptelike magtiging, keuring of aanspreeklikheid, om staatsvoertuie te bestuur, die regering blootstel aan ernstige wetlike, finansiële en operasionele risiko's.
“Hierdie verbod is ’n belangrike risikoverminderingsmaatreël, veral in die lig van voorvalle waar staatsvoertuie in ongelukke betrokke was terwyl hulle deur ongemagtigde individue bestuur is,” het hy gesê.
In sulke gevalle kan die gevolge verder strek as die karwaswerknemer.
Ngweda het verduidelik dat waar ’n ongeluk of skade plaasvind terwyl ’n voertuig sonder magtiging bestuur word, die aangewese regeringsbestuurder finansieel aanspreeklik gehou kan word vir nalatigheid, selfs al was hulle nie fisies teenwoordig ten tyde daarvan nie.
Versekeringsbeperkings en kontraktuele klousules kan aanspreeklikheid verder ingewikkeld maak waar eksterne diensverskaffers betrokke is.
Die ministerie het ook verduidelik dat belastingbetaler-befondsde voertuie nie veronderstel is om as ’n roetinemaatreël by private motorwassery gewas te word nie. In plaas daarvan word alle staatsvoertuie hanteer deur interne wasserye by staatsgarages in alle streke, befonds via goedgekeurde bedryfs- of handelsrekeninge.
“Hierdie reëlings dek ook die was van amptelike en hoogwaardigheidsbekleërvoertuie tydens goedgekeurde geleenthede,” het Ngweda gesê.
“Staatsamptenare mag nie vir hierdie dienste betaal met persoonlike fondse nie en brandstofkaarte mag nie vir motorwasserye gebruik word nie.”
“Alle staatsvoertuie moet by aangewese karwasgeriewe gewas word,” het hy beklemtoon.
PERSOONLIKE AANSPREEKLIKHEID
Waar eksterne diensverskaffers gebruik word, moet hulle deur gevestigde verkrygings- en keuringsprosesse betrek word om nakoming, verantwoordbaarheid en nakoming van regeringsregulasies te verseker, het hy bygevoeg.
Terwyl interne beheermaatreëls bestaan om misbruik of skade aan staatsvoertuie te hanteer, insluitend dissiplinêre stappe en kosteverhaling, het die ministerie herhaal dat die oorhandiging van voertuigsleutels aan motorwasserywerkers ’n duidelike oortreding van beleid bly, ongeag hoe algemeen die praktyk geword het.
Ngweda het aangedui dat misbruik minder algemeen is wanneer voertuie toevertrou word aan betroubare, gemagtigde diensverskaffers soos goedgekeurde voertuighandelaars wat roetine-instandhouding doen, waar streng beheermaatreëls en versekeringsdekking in plek is.
– [email protected]
Kommentaar
Republikein
Geen kommentaar is op hierdie artikel gelaat nie