Slegs 3,6% op parool oortree weer

Slegs 49 uit 1 351 gevangenes wat in die afgelope drie jaar op parool vrygelaat is, het weer oortree. 

Dit is volgens syfers van die Namibiese Korrektiewe Dienste, wat die kollig plaas op hoe die land se paroolstelsel in die praktyk vaar. 

Die data toon dat 19 vrygelatenes op parool in 2023 weer oortree het, gevolg deur 11 in 2024 en nog 19 in 2025, wat die totaal op 49 gevalle oor die tydperk van drie jaar te staan bring. 

Oor ’n langer tydperk is 2 354 gevangenes in die afgelope vyf jaar op parool vrygelaat. Die Korrektiewe Dienste sê die betreklik lae getal heroortredingsgevalle moet teen die totale aantal oortreders wat onder toesig vrygelaat is, beskou word. 

Volgens die syfers sluit die mees algemene misdade wat deur vrygelatenes wat weer oortree het, diefstal, huisbraak met die opset om te steel en diefstal, aanranding met die opset om ernstig te beseer en roof met verswarende omstandighede in. 

Hierdie oortredings is onder dié wat tipies kommer wek wanneer dit gepleeg word deur persone wat reeds onder toesig vrygelaat is. 

Parool word nie outomaties in Namibië toegestaan nie. Dit is eerder ’n gestruktureerde regsproses wat verskeie besluitnemingsliggame behels. 

Dit sluit die nasionale vrylatingraad, die kommissaris-generaal van Korrektiewe Dienste, die minister verantwoordelik vir korrektiewe dienste en in sekere gevalle die president in. 

In die verskeie geriewe van Korrektiewe Dienste beoordeel institusionele vrylatingkomitees eers gevangenes en maak aanbevelings aan die nasionale vrylatingraad. 

Die raad bepaal dan of oortreders vir vrylating kwalifiseer en of hul sake vir verdere oorweging voorgelê moet word. Om in aanmerking vir parool te kom, hang af van die soort oortreding wat gepleeg is. Oortreders wat aan minder ernstige misdade skuldig bevind is, se parool word oor die algemeen oorweeg nadat hulle die helfte van hul vonnis uitgedien het, terwyl dié wat aan ernstige oortredings soos moord, verkragting, roof en dwelmverwante misdade skuldig bevind is, tweederdes van hul vonnis moet uitdien voordat hulle oorweeg word. 

VRYLATING NIE GEWAARBORG

Geskiktheid waarborg egter nie vrylating op parool nie.

Owerhede sê verskeie faktore word beoordeel voordat ’n besluit geneem word, insluitend gedrag tydens aanhouding, deelname aan rehabilitasieprogramme, sielkundige evaluasies en amptelike risiko-assesserings. Om ware berou te toon, aanvaarding van verantwoordelikheid en insig in die impak van die oortreding word ook in ag geneem. 

In totaal is 963 gevangenes sedert die totstandkoming van die nasionale vrylatingraad nie vir vrylating op volle parool of vir hul proeftydperk goedgekeur nie. 

Volgens die Korrektiewe Dienste eindig parooltoesig nie by vrylating nie. Vrygelatenes op parool word deur gemeenskapstoesigbeamptes gemonitor wat oor 14 gevangenisse ontplooi is. 

Oortreders word onder verskillende vlakke van toesig geplaas, afhangend van hul risikoprofiel. Intensiewe toesig geld vir hoërisiko-oortreders, matige toesig vir dié wat as medium risiko beoordeel is en lae toesig vir dié wat as ’n lae risiko beskou word. 

Monitering sluit onder meer konsultasies van aangesig tot aangesig, telefoniese kontak, huis- of terreinbesoeke en deurlopende hersiening van nakoming van paroolvoorwaardes in. 

Slegs agt formele appèlle is tot dusver teen parool- of proeftydperkbesluite ingedien. 

In ’n onlangse saak het ’n vrygelatene, volgens Korrektiewe Dienste, na bewering diefstal gepleeg deur items van ’n klaer te steel en dit later vir persoonlike gewin te verkoop. 

Die saak val binne die mees algemeen gerapporteerde kategorie van parooloortredings wat met hierdie tipe misdade verbind word. 

– [email protected]