Standaard prysstelsels vir trofeejag voorgestel
'Dringende hervorming in bewaringsgebiede nodig’
Geen bewaringsgebied of die ministerie van die omgewing, bosbou en en toerisme het nog nie 'n enkele Namibiese professionele trofeejagter opgelewer nie.
'n Parlementêre komitee se besoek aan die streke van Zambezi, Kavango-Oos- en -Wes het aan die lig gebring dat Namibië se wêreldbekende gemeenskapsgebaseerde natuurlike hulpbronbestuursprogram (CBNRM) by 'n kritieke kruispad is.
Terwyl kommunale bewaringsgebiede steeds miljoene vir landelike gemeenskappe genereer – meer as N$30 miljoen in die Zambezistreek alleen in die laaste finansiële jaar – het die parlementêre staande komitee oor natuurlike hulpbronne gesê dat die stelsel teruggehou word deur verouderde raamwerke, swak bestuur en 'n ongesonde afhanklikheid van trofeejag.
Die komitee, wat sy besoek van 11 tot 15 Augustus afgelê het, het bevind dat die meeste bewaringsgebiede op 'n "elementêre vlak" vasgevang bly, nie in staat is om aan konsessiestandaarde te voldoen of professionele jagplanne te ontwikkel nie.
Hierdie gebrek aan kundigheid, het die verslag gewaarsku, kos gemeenskappe aansienlike waarde uit die wildlewe- en toerismesektore.
Ten spyte daarvan dat dit belangrik is vir Namibië se bewaringsuksesverhaal sedert 1998, is die CBNRM-program nie gemoderniseer om vandag se vinnig veranderende ekonomiese en omgewingslandskap te weerspieël nie, lui die verslag.
Bewaringsgebiede gaan voort om te funksioneer onder oorspronklike raamwerke wat nie meer opkomende bedreigings takel soos toenemende mens-dier-konflik, onwettige houtoeste, stropery, grondindringing en toenemende mededinging om grond van ander sektore, volgens die verslag.
TROFEEJAG
Een van die sterkste bevindinge was die oormatige afhanklikheid van trofeejag, 'n sektor waar bewaringsgebiede beperkte onderhandelingsmag en feitlik geen plaaslike kundigheid het nie.
Die komitee het aangedui dat, selfs ná dekades van bedrywighede binne 'n toerisme- en wildlewe-ekonomie, geen bewaringsgebied of die ministerie van die omgewing, bosbou en en toerisme 'n enkele Namibiese professionele trofeejagter opgelewer het nie.
Gevolglik onderhandel gemeenskappe dikwels met hoogs geskoolde konsessie-aansoekers, wat hulle kwesbaar maak vir ongunstige prys- en inkomstereëlings.
Swakpunte in bestuur ondermyn verder vordering. Die verslag beklemtoon volgehoue kwessies van nepotisme, stamgebondenheid, swak bestuur en verouderde kommunikasiestrukture.
Hierdie gapings, gekombineer met stadige en onvoldoende vergoeding vir mens-dier-konflik, het gemeenskapsvertroue ondermyn en die vermoë van bewaringsgebiede om te diversifiseer in nuwe inkomstestrome soos toerisme, woudprodukte wat nie hout is nie en waardetoegevoegde ondernemings beperk.
AANBEVELINGS
Die verslag het ook opgemerk dat konflikte oor grondgebruik 'n dringende bedreiging bly. Onwettige heinings, indringing in wildkorridors en nedersettings in kernwildgebiede word toenemend algemeen, wat ekosisteme ontwrig en konflik tussen mense en wildlewe die hoogte in laat skiet.
Die komitee het gewaarsku dat swak beplanning oor grondgebruik steeds Namibië se bewaringsdoelwitte ondermyn.
Ten spyte van hierdie uitdagings bly bewaringsgebiede noodsaaklike dryfvere vir landelike ontwikkeling, die befondsing van onderwys, maatskaplike dienste en gemeenskapsinfrastruktuur.
Die komitee het hul potensiaal beklemtoon om selfstandigheid te bevorder, biodiversiteit te ondersteun en plaaslike ekonomieë te versterk, indien beslissende hervormings onderneem word.
Onder sy belangrikste aanbevelings het die komitee gevra vir die dringende herbelyning van die CBNRM-raamwerk, kapasiteitsbou om bewaringsgebiede in staat te stel om uiteindelik hul eie konsessies te bedryf en die ontwikkeling van 'n gestandaardiseerde prysstelsel vir trofeejag.
Verder beveel dit die vestiging van professionele jagters binne elke bewaringsgebied teen 2026-’27 en sterker wetstoepassing teen stropery, onwettige houtoeste en grondbesetting aan.
– [email protected]
Terwyl kommunale bewaringsgebiede steeds miljoene vir landelike gemeenskappe genereer – meer as N$30 miljoen in die Zambezistreek alleen in die laaste finansiële jaar – het die parlementêre staande komitee oor natuurlike hulpbronne gesê dat die stelsel teruggehou word deur verouderde raamwerke, swak bestuur en 'n ongesonde afhanklikheid van trofeejag.
Die komitee, wat sy besoek van 11 tot 15 Augustus afgelê het, het bevind dat die meeste bewaringsgebiede op 'n "elementêre vlak" vasgevang bly, nie in staat is om aan konsessiestandaarde te voldoen of professionele jagplanne te ontwikkel nie.
Hierdie gebrek aan kundigheid, het die verslag gewaarsku, kos gemeenskappe aansienlike waarde uit die wildlewe- en toerismesektore.
Ten spyte daarvan dat dit belangrik is vir Namibië se bewaringsuksesverhaal sedert 1998, is die CBNRM-program nie gemoderniseer om vandag se vinnig veranderende ekonomiese en omgewingslandskap te weerspieël nie, lui die verslag.
Bewaringsgebiede gaan voort om te funksioneer onder oorspronklike raamwerke wat nie meer opkomende bedreigings takel soos toenemende mens-dier-konflik, onwettige houtoeste, stropery, grondindringing en toenemende mededinging om grond van ander sektore, volgens die verslag.
TROFEEJAG
Een van die sterkste bevindinge was die oormatige afhanklikheid van trofeejag, 'n sektor waar bewaringsgebiede beperkte onderhandelingsmag en feitlik geen plaaslike kundigheid het nie.
Die komitee het aangedui dat, selfs ná dekades van bedrywighede binne 'n toerisme- en wildlewe-ekonomie, geen bewaringsgebied of die ministerie van die omgewing, bosbou en en toerisme 'n enkele Namibiese professionele trofeejagter opgelewer het nie.
Gevolglik onderhandel gemeenskappe dikwels met hoogs geskoolde konsessie-aansoekers, wat hulle kwesbaar maak vir ongunstige prys- en inkomstereëlings.
Swakpunte in bestuur ondermyn verder vordering. Die verslag beklemtoon volgehoue kwessies van nepotisme, stamgebondenheid, swak bestuur en verouderde kommunikasiestrukture.
Hierdie gapings, gekombineer met stadige en onvoldoende vergoeding vir mens-dier-konflik, het gemeenskapsvertroue ondermyn en die vermoë van bewaringsgebiede om te diversifiseer in nuwe inkomstestrome soos toerisme, woudprodukte wat nie hout is nie en waardetoegevoegde ondernemings beperk.
AANBEVELINGS
Die verslag het ook opgemerk dat konflikte oor grondgebruik 'n dringende bedreiging bly. Onwettige heinings, indringing in wildkorridors en nedersettings in kernwildgebiede word toenemend algemeen, wat ekosisteme ontwrig en konflik tussen mense en wildlewe die hoogte in laat skiet.
Die komitee het gewaarsku dat swak beplanning oor grondgebruik steeds Namibië se bewaringsdoelwitte ondermyn.
Ten spyte van hierdie uitdagings bly bewaringsgebiede noodsaaklike dryfvere vir landelike ontwikkeling, die befondsing van onderwys, maatskaplike dienste en gemeenskapsinfrastruktuur.
Die komitee het hul potensiaal beklemtoon om selfstandigheid te bevorder, biodiversiteit te ondersteun en plaaslike ekonomieë te versterk, indien beslissende hervormings onderneem word.
Onder sy belangrikste aanbevelings het die komitee gevra vir die dringende herbelyning van die CBNRM-raamwerk, kapasiteitsbou om bewaringsgebiede in staat te stel om uiteindelik hul eie konsessies te bedryf en die ontwikkeling van 'n gestandaardiseerde prysstelsel vir trofeejag.
Verder beveel dit die vestiging van professionele jagters binne elke bewaringsgebied teen 2026-’27 en sterker wetstoepassing teen stropery, onwettige houtoeste en grondbesetting aan.
– [email protected]
Kommentaar
Republikein
Geen kommentaar is op hierdie artikel gelaat nie