SKOONHEID EN WEERLOOSHEID IN KLEI

foto's en teks deur Lloyd Zandberg‘n Paar jaar gelede het haar pa vir haar iets gesê wat haar die res van haar lewe sou beïnvloed: “Moet nooit van ’n plek af weggaan nie, beweeg altyd na iets.” Annabelle Venter leef werklik volgens haar pa se woorde. Sy is ’n fotograaf, keramiekkunstenaar én het al babas gevang. Boonop is sy van Windhoek én Kaapstad. Vir Annabelle kan mens nie in ’n boks sit nie nie.So ’n dag of drie gelede ontmoet ek vir Annabelle. Haar huis lyk soos ’n drankwinkel op ’n Sondag: Daar’s geen aksie en dis baie stil. Ek bel haar. Ek is mos deurmekaar. Miskien het ek die datums verkeed gehad. Sy sê sy maak gou oop. Ek hoor ’n soort Kaapstad in haar stem. Ek mis dadelik my ouers en Tafelberg. Ek vra haar of ek reg gehoor het. “Ja,” sê sy. “Ek is eintlik van Kaapstad af.” Daar trek ek en Annabelle weg met ’n gesprek wat langer as ’n seminaar aanhou oor hoe ons Kaapstad mis. Nie een van ons is presies seker wat ons mis nie, maar mis, mis ons. Ons gaan sit buite in haar tuin. Sy maak vir ons koffie en ek warm solank my kamera op. Links van Annebelle staan ’n melkbekertjie. Oulikerig. Ek sien sy het hom nie by ’n kettingwinkel gekoop nie. Jy koop daai soort van ding nêrens nie. Jy maak of kry hom. Annebelle het haar man in Kaapstad ontmoet. Die twee het 30 jaar gelede deur Namibië kom reis, en wou eintlik net vir ses maande bly. Toe gryp die woestynkloue hulle en hier is hulle steeds. Annabelle het vir ’n paar jaar as vroedvrou by ’n kliniek gewerk en geboortefotografie doen. Later het sy en haar man Omaruru toe verhuis en om en by 14 jaar daar gewoon. Ná dit het hulle Krugerwildtuin toe getrek en vir twee jaar daar gewoon. Haar man het as dokter daar gepraktiseer en dit is ook waar haar liefde vir skryf en fotografie weer ontwaak het. Annebelle het later meer foto’s van geboortes begin neem. Omdat sy kennis oor geboortes én fotografie het, was dit die volgende logiese stap. Hoekom het jy toe op keramiekwerk besluit?“Ek is versot op klei as medium omdat jy tegnies gesproke enigiets daaruit kan maak. Ek het geen formele kunsopleiding nie. Ek het wel by my ma ’n paar dinge geleer. Sy was ’n kommersiële kunstenaar in Suid-Afrika. Sy het my ook geleer om iets uit niks te maak. Ek is ’n praktiese mens en ek hou daarvan om funksionele keramiekwerk te maak. Ek is versot op die natuur en my werk word gereeld deur een of ander faset van die natuur beïnvloed. Ek probeer my en my man se oomblikke in die bos op verskillende maniere vas te vang – onder meer deur fotografie, keramiek en my skrywerk. Dit help my om na die bos in my kop te ontsnap as ek by die huis werk. Of as die stadslewe te erg raak.”Die proses om klei in ’n pot of melkbekertjie te verander, is nie so eenvoudig soos wat dit klink nie. Ek het gedink jy kan ’n stukkie klei sommer saam met die boud of lasagne in die oond gooi en daar gaat jy. Toe nie. “Ek het ons motorhuis in ’n ateljee verander. In my ateljee is ’n oond wat tot 1 200 °C verhit kan word. Die proses is iewat moeilik. Die klei kan dalk kraak en dan moet jy maar oor begin. Wanneer ek daar besig is, luister ek altyd musiek op my oorfone. Partykeer is dit klasieke musiek en ander kere bosklanke. Ek skryf ook gereeld stories in my kop soos ek met die klei werk. En as ek klaar is, of wag vir potte of iets om te bak, gaan sit ek voor my rekenaar en pen net die woorde neer. Maar dit is vir my belangrik om ’n spesifieke plek te geskep het waar ek kan kreatief wees.” Wat wil jy deur jou kuns bereik?“Ek streef daarna om die ‘beauty’ en ‘fragility’ van die lewe in my werk vas te vang. Hetsy dit deur middeL van my fotografie, keramiekwerk of skryfwerk is. Die natuur speel ’n baie groot rol in my lewe. Met geboortefotografie vang ek die begin van ’n nuwe lewe vas, wat inderdaad die begin van alles is. My natuurfotografie weerspieël die eenvoud van ons bestaan, en hoe die natuur elke dag ’n konstante balans handhaaf. Die mens is besig om al die mooi van die natuur af te breek en dinge te doen wat skade aanrig. My grooste dryfkrag is om hierdie plekke of areas te verewig voor daar niks oorbly nie.”Hoe het hierdie veranderinge jou werk beïnvloed?“Toe ek met keramiek begin het, het ek alles probeer. Maar ek wou iets doen wat tydloos is. Iets wat altyd mooi sal wees. En dit is hoe die ‘Birds range’ ontstaan het. Voëls inspireer my vandag nog. Die meeste van my werke het voëls daarop en dit maak my baie hartseer as ek sien iemand het byvoorbeeld ’n Lovebird in ’n hok in sy sitkamer. “Dit is verkeerd. Later het my werk verander soos ek en my man rondgetoer het. Alles wat om my was, het in my keramiekwerk begin verskyn. Luiperds, voëls, wildehonde en meer onlangs paddas. Om hierdie diere in klei te omskep verg ongelooflike fokus en harde werk, en die feit dat die natuur dit vanself regkry, is vir my verstommend. Dit is hoekom ek soveel aanklank by die natuur vind. My ouers inspireer my ook geweldig. My ma verf vandag nog vir almal in die familie persoonlike verjaarsdagkaartjies. Verandering is al wat konstant bly. “Hoekom kuns?“Ek het ’n drang om dinge te maak. Dit kom al van my kinderdae af. Ek wil die heeltyd kreatief wees. Ek is ’n introvert, so ek is versot op my eie geselskap. Om die heeltyd tussen baie mense te wees tap baie van my energie en as ’n mens met die verkeerde mense omring word, kan dit baie afbrekend wees. My kuns hou my besig. Dit laat my goed oor myself voel. Ek gebruik dit om met mense te gesels, dinge te verduidelik wat ek nie met woorde kan doen nie. “Reg in die begin het ek besluit as ek keramiekwerk gaan doen, moet dit ’n besigheid word. Dit het gesorg daarvoor dat ek altyd my persoonlike grense oorskry en dat ek by my eie gedagtes bly. Weer eens het die natuur vir inspirasie gesorg in die dae voor die internet en ander mensgemaakte uitvindsels. Ek het baie klein begin en is baie dankbaar vir waar ek vandag is. Ek het ’n natuurlike aanleg om die storie of foto’s in alles te sien. Ek verkies om die mooi in alles te sien, hoewel dit nie altyd so uitwerk nie. Ek glo alles is moontlik as jy dit wil hê en as jou passie en droom groot genoeg is. Is daar iets van jou werk waarvan jy nie hou nie?Partykeer is my werk te perfek. Ek wil baie graag minder perfek wees en meer organies en naïef. Keramiek is baie harde werk, en soos ek ouer raak, word dit vir my moelik.Wat is vir jou lekker van jou werk?Ek hou daarvan om met my hande te werk en om te sien hoe die werk lewe kry soos ek daarmee besig is. Elke padda, voël of dier begin persoonlikheid kry soos ek dit maak. En as ek werk, dink ek aan alles. En om te dink is goed vir my siel. Is kermiekwerk ’n duur kunsvorm?Om te kan begin moet ’n mens die regte toerusting besit of aankoop. En die meeste van my produkte word ingevoer. Dan is daar ekstra kostes ook betrokke.Is daar iets wat jy graag wil doen, waarvoor jy nog nie tyd gehad het nie?Ek probeer al die afgelope paar jaar ’n boek skryf oor die natuur en my ervaring daarvan. Maar dit het nog nie gebeur nie. Verlede Desember het my swaer my in die regte rigting gestuur en nou begin die ding bymekaar kom. Ek wil ook ander plekke in die wêreld gaan sien - dit sorg vir groot inspirasie. Ek is eenvoudig verslaaf aan die natuur.Waarsonder kan jy nie klaarkom nie?Tyd, my ateljee en my 100-400 mm-kameralens. En natuurlik my beste vriend en man, Bertie. In geen spesifieke volgorde nie.

SKOONHEID EN WEERLOOSHEID IN KLEI

Kommentaar

Republikein 2026-10-15

Meld asseblief aan om kommentaar te lewer

SKOONHEID EN WEERLOOSHEID IN KLEI

Kommentaar

Republikein 2026-10-15

Meld asseblief aan om kommentaar te lewer

Intekening vereis om toegang tot inhoud te kry. ×

MELD AAN

Advertensie

Intekening vereis om toegang tot inhoud te kry.