Twee geslagte, twee pensioene, een huis

Vir die afgelope 40 jaar noem die 90-jarige Anna Jan Epukiro Pos 3 in die Omahekestreek haar huis. 

Die tyd het veranderinge gebring, maar een ding het konstant gebly – haar vasberadenheid om aan te hou en deur te druk, maak nie saak watter uitdagings deur haar nege dekades op aarde was nie.

Ten spyte van haar rype ouderdom word ma Anna steeds elke dag wakker, gereed om na haar 66-jarige dogter, Katrina Jan, om te sien, wat siek was en nou van haar ma se ondersteuning afhanklik is.

Ma Anna het Vrydag in gesprek met Republikein gesê sy is dankbaar dat sy die ouderdom van 90 bereik het en steeds sterk genoeg voel om na haarself en haar dogter om te sien.

“Ek dank God dat Hy vir my ’n lang lewe gegee het,” het sy gesê. 

“Ek is nou 90, maar ek voel nog sterk. Solank ek elke oggend kan wakker word, sal ek aanhou doen wat ek kan.”

Die twee vroue is heeltemal op hul maandelikse pensioen vir bejaardes van N$1 700 elk aangewese om te oorleef. ’n Aansienlike deel van hul karige inkomste gaan aan medikasie en ander gesondheidsverwante uitgawes, wat hul beursies dun laat vir kruideniersware en ander huishoudelike noodsaaklikhede.

“Ons moet die geld laat hou, want medisyne kom eerste,” het Katrina gesê. 

“Daarna koop ons kos en wat ook al ons kan bekostig.”

Oor die jare het die ma en dogter ook los werkies aangepak wanneer geleenthede opgeduik het om hul inkomste aan te vul. Al het sulke werk minder gereeld geword namate hulle ouer geword het, sê hulle elke bietjie het gehelp om kos op die tafel te sit en noodsaaklike uitgawes te dek.

“Wanneer my geld klaar is, help my dogter my as sy nog iets het,” het ma Anna verduidelik. 

“En wanneer hare klaar is, help ek haar. Só oorleef ons.”

Katrina het gesê om net van ’n pensioen te leef verg noukeurige beplanning, veral wanneer onverwagte kostes opduik.

“Die geld hou nie die hele maand nie,” het sy gesê. “Ons begroot versigtig en help mekaar, want dit is al wat ons het.”

Hul verhouding weerspieël meer as net familie wees. Dit is ’n vennootskap wat oor dekades op veerkragtigheid, opoffering en onvoorwaardelike liefde gebou is.

Al sou baie verwag dat ’n dogter vir haar bejaarde ma sorg, is hul rolle in baie opsigte omgekeer. Ma Anna gee troos, leiding en praktiese ondersteuning en bewys dat moederskap nie met ouderdom eindig nie.

As sy terugkyk op vier dekades by Epukiro Pos 3, sê ma Anna sy het baie swaarkry gesien, maar bly dankbaar vir die lewe wat sy geleef het.

“Ek woon al 40 jaar hier. Die lewe was nog nooit maklik nie, maar ek is dankbaar dat ek nog hier is. Solank God vir my krag gee, sal ek aanhou om vir my dogter te sorg.”

Vir die twee vroue is elke maand ’n fyn balanseertoertjie om die sente om te draai. Tussen medikasie, kos en daaglikse noodsaaklikhede word hul pensioene vinnig uitgeput, tog pak hulle elke dag saam aan, ondersteun mekaar met ’n hegte band wat deur elke lewensfase heen bly staan het.

– [email protected]