Joernaliste is eensaam

Issaskar Kapuka – Ek het jou lank gelede die waarskuwing gegee dat die puntjie op die berg minder word en dat jy die hulp van al jou vriende nodig het om op die kruin te bly.

Aan jou vriende en die geselskap waarin jy verkeer sal jy geken word en jou karakter sal deur jou vriendekring bepaal word, sê hulle.

Soos die baas (moet nou nie die vakbond-vertolking aan hierdie term heg nie) sê, het jy baie min vriende in joernalistiek en die gewone omgang, maar het meer in die kroeg. Maar mense kan aan die ander kant ook baie maklik gevaarlike gevolgtrekkings maak en in die meeste gevalle verkeerd wees.

Ek het ’n wye vriendekring. Vriende word soms op sigwaarde beoordeel en niemand, behalwe die vriend, weet wat tussen hulle is nie. Vriende is meer toeganklik as familie en meer behulpsaam. Soos Martin Luther-King gesê het, het ek ’n droom wat ek najaag en of ek dit gaan sien om ’n werklikheid te word, is ’n ander vraag.

Intussen. . .

Ek ken ’n Oompie wat meer hiervan weet soos hy sê en hy sweer by alles wat vir hom heilig is. Hy vertrou sy vriende en sal vir hulp by hulle aanklop. Hy kan ure aaneen met hulle geselskap voer, maar minder as vyf minute met sy naasbestaandes. En ek is toevallig een van sy naasbestaandes. Grade in kommunikasie maak nie van jou ’n goeie “reporter” nie en boeke sal jou ook nie help om goed met mense oor die weg te kom nie, as jy nie wil nie, het hy aan my gesê, met verwysing na my beroep.

By die bokbaardjie van jou Oupa, sweer ek dat jy die beste nuusstorie by die kroeg en die sogenaamde “vuil geselskap” sal kry, gouer as wat jy dit oor die draadloos sal hoor. Mense het nie meer baie vertroue in die “jacket and tie”-ouens nie.

Blootweg, hy het gesê hulle sal ’n leuen as die waarheid aan jou opdis en beloftes maak wat hulle nie sal nakom nie, het ek en jou bokbaard-pa belangrike dinge oor ’n glasie wyn gedeel. Nie gesuip nie, maar gesels omdat daar te veel probleme was. 

Probleme met die verskuiwing uit die Ou Lokasie, die opvoeding van kinders en vroue, het hy gesê. Ek het na Oupa geluister en gehoop dat ek eendag ’n bydrae sal lewer om sekere dinge te help verander.

Dit was jare gelede voordat ek besluit het om hierdie beroep te kies dat hy gesê het ’n man eers moet dink en dit moet oorweeg voor hy enigiets in die geselskap van ander mense sê.

My Oupa met die bokbaard het jare voor die gedwonge verskuiwing uit die Ou Lokasie daarvan geweet, maar ek was nie daar nie.

Ek is egter in daardie jare aangeraai om nooit ’n leuen te vertel nie – vertel dit soos dit is en bly daaruit – het hy gesê. En dit is wat ek as joernalis doen.

My pa het ’n visie van die paradys vir my gehad, maar dit het ongelukkig doodgeloop met sy afsterwe.

Miskien het hy sy paradys in die dood gevind en dit aan my oorgelaat om self my paradys te vind. – 25 April 1996