Register van kinderhuise nooit gepubliseer

Net 24 geriewe geregistreer
Daar is geen openbare rekord van watter kindersorggeriewe wettig geregistreer is om kwesbare kinders te huisves nie.
Adam Hartman

Die ministerie van geslagsgelykheid en kinderwelsyn het bevestig dat hulle nog nooit die jaarlikse register van geregistreerde kinderhuise, sorgsentrums en skuilings wat deur die wet vereis word, sewe jaar nadat die verpligting in werking getree het, gepubliseer het nie.

Artikel 74(5) van die Wet op Kindersorg en -Beskerming, Wet 3 van 2015, vereis dat die minister elke jaar ’n kennisgewing in die Staatskoerant publiseer wat die registrasies van alle geriewe wat onder daardie artikel geregistreer is, uiteensit, tesame met enige hernuwings of kansellasies. 

Die wet het ten volle op 30 Januarie 2019 in werking getree kragtens staatskennisgewing 4 van 2019.

Op die vraag of die kennisgewings gepubliseer is, het die uitvoerende direkteur, Lydia Indombo, geantwoord: “Die ministerie is bewus daarvan dat Artikel 74(5) van die Wet op Kindersorg en -Beskerming (Wet Nr. 3 van 2015) ’n verpligte jaarlikse verpligting op die minister plaas om ’n kennisgewing in die Staatskoerant te publiseer wat alle registrasies van geriewe onder Artikel 74 lys, sowel as hernuwings en kansellasies.”

Sy het bevestig geen sodanige kennisgewing is uitgereik nie: “Geen jaarlikse kennisgewings in die Staatskoerant is uitgereik ingevolge Artikel 74(5) vanaf die inwerkingtreding van die wet op 30 Januarie 2019 tot op hede nie.”

Indombo het aan Erongo gesê Staatskoerant nr. 6829 van 30 Januarie 2019 bevat die regulasies wat residensiële kinderversorgingsgeriewe, plekke van sorg, sentrums vir vroeë kinderontwikkeling en skuilings beheer, insluitend prosedures vir registrasie en inspeksie.

’n Soektog in die Staatskoerant-argief op NamibLII, wat elke jaar van 2018 tot op hede tussen 199 en 308 uitgawes per jaar bevat, lewer geen registrasiekennisgewing op onder die presiese terme “residensiële kinderversorgingsfasiliteit”, “kinderhuis”, “plek van veiligheid” of “wet op kinderversorging en -beskerming” nie. 

Die enigste staatskennisgewings wat ingevolge die wet uitgereik is, is die inwerkingtreding daarvan en die twee stelle regulasies daarvan, almal gedateer 30 Januarie 2019.

Indombo het gesê 24 residensiële kinderversorgingsgeriewe is geregistreer: 17 kinderhuise, vyf plekke van sorg en twee skuilings.

“Al die geriewe het geldige registrasiesertifikate in ooreenstemming met Artikel 74 (1) (a),” het sy gesê.

Maureen Baard, wat Walvis Bay Kids’ Haven al 17 jaar lank bestuur, het bevraagteken of elke fasiliteit wat kinders huisves, geregistreer is.

“Ek dink nie almal is geregistreer nie,” het sy gesê.

Baard het gesê haar fasiliteit is by die ministerie van gesondheid en maatskaplike dienste geregistreer onder ’n welsynsorganisasienommer en by die ministerie van geslagsgelykheid en kinderwelsyn as ’n kinderhuis.

“Ons is ’n kinderhuis en ’n plek van veiligheid,” het sy bevestig en bygevoeg dat die hoofkantoor maandeliks inspeksies hou en opgawes vereis oor hoeveel kinders in die huis is, asook hul hofbevele.

Sy het gesê die afwesigheid van ’n gepubliseerde lys laat ’n vraag ontstaan ​​wat die ministerie moet beantwoord.

“Dis ’n groot rooi lig wat flikker. Waar plaas jy kinders waar dit nie geregistreer is nie?” het sy gevra. 


PLEEGSORG

Sy het verder gesê dieselfde geld vir pleegsorg.

“Pleegouers moet geregistreer wees. Hoe plaas jy kinders by pleegouers wat nie geregistreer is nie?”

Baard het gesê sy bekommer haar nie oor hoe ander geriewe werk nie.

“Dis die ministerie se probleem,” het sy gesê, maar bygevoeg dat die ministerie strenger geword het. 

“Ek dink hulle is nou baie strenger, maar daar moet waarskynlik meer riglyne wees. 

“Maar ek dink hulle voldoen aan die vereistes van wat die regering vra.”

Die register is die enigste openbare bron waarteen ’n fasiliteit se status nagegaan kan word. Daarsonder het ’n ouer wie se kind in ’n tehuis geplaas is, ’n skenker wat een befonds, of ’n maatskaplike werker wat ’n plasing reël, geen onafhanklike manier om vas te stel of die fasiliteit geregistreer is nie.

Die wet heg gevolge aan registrasie. ’n Sertifikaat kragtens Artikel 74 is vir vyf jaar geldig. Artikel 77 vereis dat ’n maatskaplike werker wat deur die minister gemagtig is, elke fasiliteit ten minste een keer per jaar sonder kennisgewing moet inspekteer en daardie mag brei uit na ongeregistreerde persele wat as residensiële kinderversorgingsgeriewe gebruik word. 

Geregistreerde geriewe kwalifiseer ook vir staatsubsidies, wat die ministerie onder sy dienste lys.

Indombo het gesê wysigings aan die wet word voorberei en die publikasievereiste sal gehandhaaf word.

“Die vereiste kragtens Artikel 74(5) om ’n jaarlikse kennisgewing in die Staatskoerant te publiseer, sal in die gewysigde wet behou word. Voortaan sal die ministerie nakoming van hierdie statutêre vereiste verseker en daaraan voldoen,” het sy gesê.

– [email protected]

Kommentaar

Republikein 2026-11-01

Geen kommentaar is op hierdie artikel gelaat nie

Meld asseblief aan om kommentaar te lewer