Nog een van my stories

Terwyl ek regmaak vir Comic Con Cape Town, kan ek nie anders as om terug te dink aan hoekom ek so lief is vir wat ek doen nie.

Wat ek doen, kom dikwels in gesprekke ter sprake, want dit lyk of die meeste mense nog nie heeltemal verstaan wat dit is nie. Die eenvoudige antwoord is, ek is ’n joernalis wat oor flieks, TV en popkultuur skryf.

Die werklike antwoord mag dalk ’n bietjie lank wees en dit neem tyd om te verduidelik. Om te verstaan wat ek doen, moet jy verstaan hoekom ek dit doen.

Dit het alles met my liefde vir flieks en TV begin. Ek was nie regtig ’n buitelugkind nie, so ek het baie tyd voor die TV deurgebring. Sommige mense sal selfs sê ’n ongesonde hoeveelheid.

Die TV het basies gehelp vorm wie ek geword het. Flieks soos Jurassic Park, Ghostbusters, The Lion King en Spider-Man is steeds my inspirasie. Hulle het my laat besef dat dit nie altyd ’n slegte ding is om ’n buitestander te wees nie.

Trouens, my liefde vir flieks het my uiteindelik gehelp om nuwe vriende te maak. Ek het lank daaraan gedink om ’n akteur te word, maar ek het uiteindelik besef dat dit baie lekkerder lyk om die een te wees wat die stories skep. Ek het hierdie storie al baie keer vertel, maar ek het my eerste storie geskryf toe ek nege jaar oud was en ek het dit so baie geniet dat dit my vandag nog steeds dryf.

Nog iets wat my skryfwerk geïnspireer het, was musiek. Ek is nie musikaal aangelê nie, maar musiek is eintlik net storievertelling met note. Aangesien ek nie musiek kon skryf nie, het ek my tot poësie gewend.

Ek het selfs verlede jaar met Misha Collins oor my gedigte gepraat. Terugskouend dink ek poësie het nie-amptelik my reis na joernalistiek begin. Dit het my die selfvertroue gegee om vir my eerste werk en by Republikein aansoek te doen. Poësie was een ding, maar om langer inhoud te kan skryf, was die droom.

Ek het dit nie net geniet om ’n joernalis te wees nie, die ervaring en die stories wat ek teëgekom het, het my ook as skrywer laat groei.

Ek het die geleentheid gehad om met ongelooflike mense te werk. Ek het ook ’n paar harde lesse langs die pad geleer, wat later gehelp het om my draaiboeke te vorm.

Die lewe het ’n paar onverwagte draaie geneem, en ek het vir ’n rukkie opgehou skryf, maar dit het my uiteindelik ook gehelp. Ek was werkloos en geïsoleerd, en uiteindelik was die enigste dinge wat my by my sinne gehou het, skryf en flieks kyk. Dit het my op twee paaie geplaas: Om ten volle oor popkultuur te skryf en om self ’n draaiboek vir ’n fliek te probeer skryf.

Dit het my liefde vir fliek en skryfwerk bymekaargebring. Dit het my weer eens laat besef dat ek steeds baie het om as ’n joernalis te bied. Kortliks, wat ek doen is om stories te vertel.

Dit maak nie saak of dit video’s of rubrieke is nie, ek vertel die stories. Ek kry die kans om die dinge waarvan ek hou met mense te deel en terselfdertyd nooi ek hulle uit om flieks te kyk of vir ’n aand op die rusbank te ontspan.

Dit gaan daaroor om mense te help om vir ’n rukkie van die slegte in die wêreld te vergeet en weer tyd te maak om die lewe te geniet.

Ek is ’n joernalis wat ook inhoud skep, wat eintlik net nog ’n vorm van joernalistiek is.

– [email protected]