Namcor wen appèl

Die arbeidshof het aan die nasionale oliemaatskappy Namcor ’n beduidende regsoorwinning besorg deur ’n arbitrasiebeslissing tersyde te stel wat hom verhinder het om skadevergoeding van meer as N$304 miljoen van sy voormalige besturende direkteur, Immanuel Mulunga, te eis.

In ’n uitspraak wat Vrydag gelewer is, het regter Beatrice de Jager beslis die arbeidskommissaris het wel jurisdiksie om Namcor se eise vir kontraktuele skadevergoeding – wat voortspruit uit ’n beweerde verbreking van Mulunga se dienskontrak – aan te hoor. 

Die regter het die arbitrasietoekenning in sy geheel tersyde gestel en beveel dat die saak opnuut voor ’n ander arbiter aangehoor word.

Die uitspraak baan die weg vir Namcor om voort te gaan met sy saak, waarin hy beweer dat Mulunga se optrede tydens sy leierskap van die maatskappy tot verliese van meer as N$304 miljoen gely het.

Namcor het die geskil in Oktober 2024 na die arbeidskommissaris verwys en beweer dat Mulunga sy dienskontrak op verskeie maniere verbreek het. Die maatskappy wil rente van ongeveer N$123 miljoen verhaal wat voortspruit uit wat hy beskryf as ’n ongemagtigde uitwaartse oordrag van US$6,7 miljoen in Augustus 2022.

Namcor eis ook N$266,7 miljoen vir verliese wat na bewering verband hou met die versuim om Namcor se kredietbeheerbeleid ten opsigte van Erongo Petroleum CC en Enercon Namibia toe te pas, asook ’n verdere N$37,99 miljoen wat na bewering uit dieselfde transaksies voortspruit.

Daarbenewens wil Namcor hê dat die bevindinge van ’n onafhanklike dissiplinêre voorsitter, wat Mulunga van wangedrag vrygespreek het, tersyde gestel word.

Voordat die meriete van die saak aangehoor kon word, het Mulunga verskeie voorlopige besware geopper en aangevoer die arbeidskommissaris beskik nie oor jurisdiksie nie, aangesien die aangeleentheid neerkom op ’n siviele eis om skadevergoeding eerder as ’n arbeidsgeskil. Hy het ook aangevoer dat die eise verjaar het en die dissiplinêre uitkomste nie heroorweeg kon word nie.

Arbiter Moses Mazambo het in Junie verlede jaar met daardie argumente saamgestem, Namcor se saak van die hand gewys sonder om getuienis aan te hoor en die maatskappy gelas om N$4 000 aan regskoste aan Mulunga te betaal. Namcor het teen die beslissing geappelleer.

In haar uitspraak het De Jager bevind die arbiter het ’n regsfout begaan deur tot die gevolgtrekking te kom dat die arbeidskommissaris nie jurisdiksie het nie. 

Die hof het beslis geskille wat voortspruit uit ’n werknemer se beweerde verbreking van ’n dienskontrak volledig binne die arbeidswet val en arbiters die gesag het om kontraktuele skadevergoeding toe te ken waar toepaslik.

Die regter het ook die arbiter se bevinding dat Namcor se eise verjaar het, van die hand gewys. Sy het bevind dat die tydperk van een jaar vir verwysing ingevolge die wet op arbeidsverhoudinge nie as ’n verjaringsbepaling beskou moet word nie en daarop gewys dat die las op Mulunga gerus het om te bewys wanneer die geskil ontstaan ​​het. 

Aangesien geen bewyse aangebied is nie, het die arbiter geen feitelike grondslag gehad om tot die slotsom te kom dat die saak buite die voorgeskrewe tydperk aanhangig gemaak is nie.

De Jager het voorts kritiek uitgespreek teen die arbiter se besluit om koste teen Namcor toe te ken, aangesien daar geen bewyse was dat die maatskappy ligsinnig of kwelsugtig opgetree het, of met die doel om Mulunga te teister nie. 

Sy het ook kommer uitgespreek dat aspekte van die arbiter se redenasie die indruk van partydigheid skep, wat dit gepas maak dat die geskil deur ’n ander arbiter aangehoor word.

Die arbeidshof het gevolglik Namcor se appèl gehandhaaf, Mulunga se voorlopige besware van die hand gewys en die saak na die arbeidskommissaris terugverwys vir ’n nuwe arbitrasie voor ’n ander arbiter, waartydens daar finaal oor die meriete van die maatskappy se eise van miljoene dollars beslis sal word.

– [email protected]