Hof moet besluit oor vrou se dood

Die hoërhof oorweeg of Mediclinic Swakopmund en ’n dokter aanspreeklik gehou kan word vir die dood van ’n vrou van Swakopmund in 2018. 

Dit volg nadat haar familie beweer het die hospitaal het versuim om ’n lewensgevaarlike pulmonale embolisme betyds te diagnoseer en te behandel.

Die hospitaal het enige oortreding ontken en gesê die noodlottige bloedklont het reeds gevorm voordat sy daar aangekom het en dat vroeëre behandeling waarskynlik nie die uitkoms sou verander het nie.

Die vrou se man en twee dogters dagvaar Mediclinic Swakopmund (Edms) Bpk en dr. Christoff Coetzee vir skade wat voortspruit uit haar dood terwyl sy mediese sorg by die hospitaal ontvang het.

Die familie beweer dat die hospitaal en sy mediese personeel versuim het om die tekens van ’n pulmonale embolisme, ’n toestand waarin ’n bloedklont bloedvloei na die longe blokkeer, te herken en versuim het om tydige behandeling te verskaf wat haar dood kon voorkom het.

Die saak wat voor hoërhofregter Orben Sibeya dien, fokus op of die pasiënt sou oorleef het as ’n pulmonale embolisme vroeër vermoed, gediagnoseer en behandel was.

Volgens ooreengekome feite het die vrou op 12 Julie 2018 die middag en vergesel deur haar dogter by die hospitaal se noodeenheid aangemeld. Sy het gekla van erge braking, duiseligheid, kortasem, borspyn en ’n swaar gevoel, sweet en diarree. Sy het ook mediese personeel ingelig dat sy onlangs ’n knieoperasie ondergaan het, wat die risiko van bloedklonte kan verhoog.

OPNAME EN DIAGNOSE

Verpleegpersoneel het haar na bewering om 14:45 geassesseer en haar toestand onder die hospitaal se triage-stelsel as “oranje” geklassifiseer, wat aandui dat sy dringende mediese aandag benodig. Haar aanvanklike waarnemings het ’n hartklop van 106 slae per minuut, bloeddruk van 100/62 en suurstofversadiging van 99% getoon.

Coetzee is na bewering omstreeks 14:50 gekontak en het haar met akute gastroenteritis met dehidrasie gediagnoseer. Hy het verpleegsters opdrag gegee om binneaarse vloeistowwe, medikasie vir naarheid en pynverligting toe te dien.

Die hospitaal sê hierdie diagnose was redelik gebaseer op haar destydse simptome en toestand. Die pasiënt se toestand het egter kort daarna versleg.

Volgens hofdokumente het die vrou omstreeks 15:35 rusteloos geword, haar binneaarse drup verwyder en ’n daling in suurstofvlakke ervaar. Suurstofterapie is begin, maar teen omstreeks 16:10 was sy ten spyte van behandeling in ernstige nood. 

’n Elektrokardiogram wat kort tevore uitgevoer is, het kenmerke getoon wat op regterventrikulêre spanning dui, wat met pulmonale embolisme geassosieer kan word.

Sy is na die resussitasiekamer verskuif, waar dokters probeer het om deur middel van borskompressies, intubasie, suurstofterapie en medikasie weer by te bring. Sy is omstreeks 16:50 dood verklaar, met dokters wat ’n pulmonale embolisme vermoed het.

HOFGETUIENIS

Dr. Gregory Promnitz is voor die hof gedaag om as ’n deskundige getuie te getuig. Die dokter het aangedui dat haar simptome, insluitend kortasem, borspyn en haar onlangse knieoperasie, die vermoede van ’n pulmonale embolisme moes gewek het. 

Hy het getuig dat vroeëre behandeling met medikasie wat jou liggaam se proses vertraag om bloedklonte te maak (antikoagulante) soos heparien of Clexane haar kanse op oorlewing kon verbeter en haar ’n “vegkans” kon gegee het.

Mediclinic betwis dit en sê sy het ’n katastrofiese pulmonale embolisme opgedoen wat veroorsaak is deur ’n bloedklont wat reeds gevorm het voordat sy by die hospitaal aangekom het.

Twee van die hospitaal se deskundige getuies het getuig dat antikoagulante nie ’n bestaande klont sou oplos of verhoed dat ’n klont wat reeds gevorm het, losbreek nie.

Die verdediging voer verder aan dat die pasiënt vinnig agteruitgegaan en binne ongeveer 90 minute na aankoms by die hospitaal ineengestort het, wat min tyd gelaat het vir ondersoeke of behandeling wat die uitkoms kon verander het. – [email protected]