Egskeidingswet: ‘Een van die belangrikste hervormings’

Hoofredaksie - Die egskeidingsproses in Namibië het gister ’n nuwe era met die implementering van die wet op die ontbinding van huwelike (DoMA) betree.

Die wet skaf nie net die land se langdurige skuldgebaseerde egskeidingstelsel af nie, maar stel ook verreikende beskerming vir die privaatheid van eggenote en kinders in wat by egskeidingsaangeleenthede betrokke is. 

Ingevolge die nuwe wet word howe gemagtig om te gelas dat egskeidingsverrigtinge agter geslote deure plaasvind waar dit nodig is om kinders te beskerm of waar vertroulikheid in die belang van geregtigheid vereis word.

Die wetgewing verbied verder die publikasie van inligting wat kinders identifiseer wat by egskeidingsprosedures betrokke is. Dit plaas ook beperkings op die identifisering van partye by ’n egskeiding, verder as die gebruik van voorletters. 

Diegene wat dié bepalings op privaatheid oortree, kan boetes van tot N$100 000, gevangenisstraf van tot vyf jaar, of albei, in die gesig staar.

Dié beskerming vorm deel van wat regterpresident Petrus Damaseb beskryf het as een van die belangrikste hervormings in Namibië se familiereggeskiedenis.

In ’n riglyn wat Dinsdag uitgereik is, voor die inwerkingtreding van die wet, het Damaseb gesê die nuwe raamwerk is ontwerp om vyandigheid tussen eggenote te verminder, egskeidingsprosedures te vereenvoudig en die vriendskaplike oplossing van geskille aan te moedig.

BLAAM

Die kern van die hervorming is die afskaffing van Namibië se tradisionele skuldgebaseerde egskeidingstelsel.

Vir dekades moes eggenote wat ’n egskeiding wou hê, oor die algemeen huwelikswangedrag soos egbreuk, wreedheid, kwaadwillige verlating of ander erkende gronde bewys voordat ’n hof ’n huwelik sou ontbind. Dié vereiste het nou weggeval.

In plaas daarvan sal howe voortaan fokus op of ’n huwelik onherstelbaar verbrokkel het en of daar enige realistiese vooruitsigte is om die verhouding te herstel.

“Die klem van die nuwe wet is nie meer op die identifisering van watter eggenoot moreel blameer kan word vir die verbrokkeling van die huwelik nie,” lui die riglyne.

Die wetgewing stel bekend wat algemeen bekend staan ​​as ’n “geen-skuld-egskeiding”-stelsel, hoewel aansoekers steeds ’n hof moet oortuig dat die huwelik inderdaad onherstelbaar verbrokkel het.

VEREENVOUDIG

Een van die mees noemenswaardige prosedurele wysigings wat deur die wet ingestel is, is ’n vereenvoudigde aansoekproses vir paartjies wat oor alle aspekte van hul egskeiding saamstem.

Waar eggenote gesamentlik ’n egskeiding aanvra en oor kwessies soos onderhoud, toesig en die verdeling van bates saamstem, sal hulle in staat wees om aansoekprosedures voort te sit wat deur beëdigde verklarings ondersteun word eerder as om volskaalse aksieverrigtinge in te stel.

Die verwagting is dat dié stap regskoste sal verminder, wagtydperke sal verkort en die teenstrydige aard wat tradisioneel met egskeidingsgedinge geassosieer word, ook sal verminder.

Sake wat geskille oor kindertoesig, voogdyskap, onderhoud, toegang tot kinders, eiendomsverdeling of ander betwiste kwessies behels, sal egter steeds deur middel van aksieverrigtinge voortgaan en kan uiteindelik tydens die verhoor beslis word.

VERSOENING

Die nuwe wet plaas ook groter klem op bemiddeling en die beslegting van geskille, voordat sake die hofsaal bereik.

Regspraktisyns sal verplig word om kliënte in te lig oor bemiddelingsopsies en pogings aan te moedig om geskille vriendskaplik op te los voordat formele egskeidingsprosedures ingestel word. Regters sal na verwagting bewyse vereis dat hierdie pogings ondersoek is. 

Waar een gade ’n egskeiding teenstaan ​​op grond daarvan dat versoening steeds moontlik is, kan ’n hof die verrigtinge vir tot drie maande uitstel om versoeningspogings toe te laat, mits daar geen risiko van skade aan enige gade of enige betrokke kinders is nie.

VERDELING VAN BATES

Nog ’n belangrike hervorming het betrekking op die verdeling van bates ná die egskeiding. 

Voorheen is die verdeling van eiendom grootliks bepaal deur of ’n egpaar binne of buite gemeenskap van goedere getroud was.

Onder die nuwe raamwerk sal howe breër bevoegdhede hê om wat as “regverdige en billike” herverdelingsbevele beskou word, te maak, ongeag die huweliksregime vir goedere wat die huwelik beheer het.

By die skep van sulke bepalings kan howe faktore in ag neem, soos die tydperk van die huwelik, finansiële en nie-finansiële bydraes wat deur elke gade gemaak is, verantwoordelikhede vir kinderversorging, toekomstige finansiële verpligtinge en die algehele ekonomiese omstandighede van die partye.

Die wetgewing erken uitdruklik huishoudelike werk en versorging as waardevolle bydraes tot ’n huwelik. 

– [email protected]