Amadhila se bates in visier

Die adjunkbalju in die Omusatistreek is opdrag gegee om dringend twee hofbevele teen die Noorde-sakeman en eggenoot van die Speaker van die Nasionale Vergadering, Onesmus (Tona) Amadhila, uit te voer om regskoste van N$471 535,69 te verhaal wat uit sake in die hoër- en hooggeregshof spruit. 

’n Brief gedateer 21 Julie 2026, deur die regsfirma WKH Incorporated aan adjunkbalju John Puleston gee die balju opdrag om onmiddellik twee oorspronklike hofbevele uit te voer wat uitgereik is in die saak waarby Amadhila en Tobias Mundjele en nog drie ander betrokke is. 

Die firma, wat optree vir die verweerders, Tobias en Josef Mundjele en Erf 1784 op Ondangwa in die hoërhofsaak en die eerste tot derde respondente in die appèlsaak in die hooggeregshof, sê die koste is ten gunste van sy kliënte toegeken ná Amadhila se onsuksesvolle litigasie oor ’n betwiste eiendom Ondangwa. 

Volgens die brief is die adjunkbalju versoek om die hofbevel op Amadhila te beteken en voldoende roerende eiendom by te voeg, insluitend voertuie en geld in bankrekeninge om die totale bedrag van N$471 535,69 te delg. 

Die eis bestaan uit N$395 272,29 aan regskoste in die hoërhofsaak en ’n verdere N$76 263,40 vir regskoste aan die hooggeregshof. 

WKH Inc. het die saak as dringend beskryf en die adjunkbalju versoek om die hofbevele “so gou as moontlik” uit te voer en bewys van betekening terug te stuur sodra die proses afgehandel is. 

Die jongste stap volg sowat agt maande nadat die hooggeregshof Amadhila ’n verpletterende regsnederlaag toegedien het en beslis het dat die eiendom waarop Oshoto Pension Hotel bedryf word, nooit syne was om op aanspraak te maak nie. 

In ’n eenparige uitspraak het die land se hoogste hof bevind dat enige regte wat uit ’n beweerde ooreenkoms oor Erf 1784 in Uitbreiding 5 op Ondangwa voortspruit, aan ’n beslote korporasie behoort het en nie aan Amadhila in sy persoonlike hoedanigheid nie. 

Die geskil dateer terug na ’n mondelinge ooreenkoms wat Amadhila beweer hy in 2007 met Tobias Mundjele gesluit het, waarvolgens die eiendom na bewering oorgedra sou word na ’n beslote korporasie waarin albei mans elk ’n lidmaatskapsbelang van 50% sou besit. 

Die hooggeregshof het egter beslis dat selfs al het so ’n ooreenkoms bestaan, dit ’n stipulatio alteri uitgemaak het – ’n kontrak tot voordeel van ’n derde party – waarby daardie derde party die beslote korporasie was, oorspronklik geregistreer as Mouse Properties No. 24 CC en later hernoem na Oshoto Guesthouse CC. 

Omdat die beslote korporasie en nie Amadhila nie, die beoogde begunstigde was, het die hof bevind dat hy geen regsbevoegdheid gehad het om oordrag van die eiendom te eis of om latere transaksies rakende die grond te betwis nie. Amadhila het regsaksie begin nadat hy in 2019 ontdek het dat Mundjele die eiendom in 2017 deur middel van ’n skenkingsakte aan sy seun, Josef Mundjele, oorgedra het. 

Amadhila het aangevoer dat die oordrag onregmatig was en het geëis dat dit tersyde gestel word. Die hooggeregshof het daardie argumente verwerp en bevind dat Amadhila versuim het om bedrog teen die seun te beweer of te bewys dat hy kennis van enige voorafgaande ooreenkoms gehad het. 

Die regters het tot die gevolgtrekking gekom dat daar geen regsgrondslag was om die skenking om te keer nie. 

Die hof het verder Amadhila se betoog van die hand gewys dat sy lidmaatskapsbelang van 50% in die beslote korporasie hom op vergoeding geregtig maak. Die hof het beslis dat enige regte wat uit die ooreenkoms voortspruit slegs deur die beslote korporasie self afgedwing kan word deur middel van vergoeding wat ingevolge die wet op beslote korporasies beskikbaar is. 

Nadat die saak op daardie gronde afgehandel is, het die hooggeregshof dit onnodig geag om die respondente se spesiale pleit van verjaring te oorweeg. Die appèl is met koste van die hand gewys, insluitend die regskoste van die regsverteenwoordigers. 

– [email protected]