Eerste MRI-skandeerder in staatshospitaal
Verlig druk op staatspasiënte se sakke
Die masjien, wat as 'n mylpaalbelegging beskryf word, sal na verwagting teen April in Windhoek Sentraal Hospitaal operasioneel wees.
Windhoek Sentraal Hospitaal gaan openbare gesondheidsorg aansienlik versterk met die installering van die land se eerste magnetiese resonansiebeelding (MRI)-masjien in ’n staatshospitaal.
Die masjien, wat as ’n mylpaalbelegging beskryf word, sal na verwagting teen April operasioneel wees.
Terwyl MRI-masjiene in private hospitale in Namibië beskikbaar is, sal dit die eerste keer wees dat sulke gevorderde beeldtegnologie in die openbare sektor toeganklik is, wat die afhanklikheid van duur privaat verwysings en oorsese behandeling vir pasiënte sonder privaat gesondheidsorg verminder.
As die land se topverwysingsfasiliteit ontvang Windhoek Sentraal pasiënte van al 14 streke vir hoogs gespesialiseerde sorg wat elders in die openbare gesondheidsorgstelsel nie beskikbaar is nie.
MRI-masjiene is van die mees gevorderde diagnostiese instrumente in moderne medisyne en bied gedetailleerde sagteweefselbeelding wat krities is vir neurologiese, spinale en ortopediese toestande, ingewikkelde chirurgiese beplanning en langtermyn-behandelingmonitering.
DOK N$13 000 BY PRIVATE HOSPITALE OP
Tot dusver is pasiënte wat MRI-skanderings benodig het, na staatsgoedgekeurde private hospitale verwys teen ’n gemiddelde koste van N$13 000 per skandering, wat deur die staat betaal word.
In gevalle waar dienste plaaslik nie beskikbaar was nie, is pasiënte na die buiteland gestuur, wat openbare hulpbronne verder belas het.
Die superintendent van die Windhoek Sentrale Hospitaal, dr. Shitaleni Herman, het verlede week aan NMH gesê dat die MRI-tegnologie diagnostiese presisie aansienlik sal verbeter, kliniese werkvloei sal stroomlyn en pasiëntuitkomste sal verbeter, wat die hospitaal se rol as Namibië se mediese spilpunt sal versterk.
SPESIALISTE EN TEGNOLOGIE
Volgens Herman het Namibië se spesialisbasis aansienlik uitgebrei sedert onafhanklikwording. Van slegs drie kinderartse destyds het die land nou meer as 70, insluitend subspesialiste in pediatriese kardiologie, chirurgie, neurochirurgie en kardiotorakale chirurgie.
Daar is egter steeds uitdagings. Die jaarverslag van die Raad vir Gesondheidsberoepe van Namibië (HPCNA) vir 2023-’24 beklemtoon volgehoue tekorte in velde soos neurochirurgie, kerngeneeskunde en noodsorg.
Hierdie gapings word gedeeltelik aangespreek deur besoekende spesialisspanne van Duitsland en die Verenigde Koninkryk, wat plaaslike klinici ondersteun terwyl kontinuïteit van sorg gehandhaaf word.
Herman het beklemtoon dat gevorderde toerusting alleen nie gesondheidsorg kan transformeer sonder die ooreenstemmende diepte van professionele kundigheid nie.
“Om ’n spesialis in Namibië te word, is ’n lang en veeleisende reis,” het hy gesê. “Dokters bestee ten minste sewe jaar in algemene mediese opleiding, gevolg deur nog ’n paar jaar in spesialis- en subspesialisopleiding. Wanneer daardie kundigheid gekombineer word met tegnologie soos MRI, ontsluit dit sorg wat voorheen onmoontlik was in die openbare sektor.”
Diagnostiese beeldvorming het onlangs onder openbare ondersoek gekom.
CT-SKANDEERDERS
Die leier van Affirmative Repositioning, Job Amupanda, het op sosiale media gesê dat Namibië se openbare gesondheidsektor slegs ’n beperkte aantal rekenaartomografie (CT)-skandeerders het, met ’n enkele funksionele masjien wat Windhoek bedien. Hy het gesê dit het gelei tot agterstande en vertraagde diagnoses.
In reaksie op die kommer het Herman gesê die openbare CT-skandeerder wat die Windhoek-verwysingstelsel bedien, is by Katutura-staatshospitaal geleë, nie Windhoek Sentrale Hospitaal nie. Hy het bygevoeg dat waglyste nie outomaties stelselmislukking aandui nie, maar ’n gevolg is van gestruktureerde gesondheidsorgbeplanning en kliniese prioritisering.
“Ja, pasiënte wag wel, maar wag is universeel in gesondheidsorgstelsels.”
Hy het verduidelik dat CT-skanderings aangevra word ná kliniese assessering en geskeduleer word volgens dringendheid, met noodgevalle wat geprioritiseer word. Die kritieke vraag, het hy beklemtoon, is of wagtye klinies aanvaarbaar is.
Hy het bygevoeg dat die ministerie van gesondheid en maatskaplike dienste sterk klem gelê het op tydgebaseerde oudits, met ’n beleidsdoelwit om wagtydperke van maande tot weke oor dienste te verminder, insluitend diagnostiese beeldvorming.
Terwyl hy die groeiende vraag erken, het Herman gesê die huidige CT-diens funksioneer binne die beplande kapasiteit, met die verkryging van ’n bykomende CT-skandeerder wat na verwagting die diagnostiese vermoë verder sal versterk.
OPGRADERING VAN INFRASTRUKTUUR
Benewens beeldvorming, het Windhoek Sentraal Hospitaal die afgelope jaar beduidende infrastruktuuropgraderings ondergaan.
Dit sluit in die herstel van warm water na 14 jaar, die installering van ses nuwe narkosemasjiene en die vestiging van ’n pediatriese intensiewe sorgeenheid van N$34 miljoen. Operasiesale is opgeknap, en pasiëntlaaisones is herontwerp om toegang te verbeter en opeenhoping te verminder.
Die hospitaal het ook na operasionele selfonderhoud beweeg deur uniforms en lyksakke intern te vervaardig, items wat voorheen uit Suid-Afrika ingevoer is. Dit het koste besnoei, omkeertye verbeter en interne logistiek versterk.
“Elke belegging wat ons maak, word beoordeel volgens hoeveel dit die tyd, moeite en stres verminder wat pasiënte ervaar wanneer hulle toegang tot sorg kry,” het Herman gesê.
“Ons ding met onsself mee,” het hy bygevoeg.
Die masjien, wat as ’n mylpaalbelegging beskryf word, sal na verwagting teen April operasioneel wees.
Terwyl MRI-masjiene in private hospitale in Namibië beskikbaar is, sal dit die eerste keer wees dat sulke gevorderde beeldtegnologie in die openbare sektor toeganklik is, wat die afhanklikheid van duur privaat verwysings en oorsese behandeling vir pasiënte sonder privaat gesondheidsorg verminder.
As die land se topverwysingsfasiliteit ontvang Windhoek Sentraal pasiënte van al 14 streke vir hoogs gespesialiseerde sorg wat elders in die openbare gesondheidsorgstelsel nie beskikbaar is nie.
MRI-masjiene is van die mees gevorderde diagnostiese instrumente in moderne medisyne en bied gedetailleerde sagteweefselbeelding wat krities is vir neurologiese, spinale en ortopediese toestande, ingewikkelde chirurgiese beplanning en langtermyn-behandelingmonitering.
DOK N$13 000 BY PRIVATE HOSPITALE OP
Tot dusver is pasiënte wat MRI-skanderings benodig het, na staatsgoedgekeurde private hospitale verwys teen ’n gemiddelde koste van N$13 000 per skandering, wat deur die staat betaal word.
In gevalle waar dienste plaaslik nie beskikbaar was nie, is pasiënte na die buiteland gestuur, wat openbare hulpbronne verder belas het.
Die superintendent van die Windhoek Sentrale Hospitaal, dr. Shitaleni Herman, het verlede week aan NMH gesê dat die MRI-tegnologie diagnostiese presisie aansienlik sal verbeter, kliniese werkvloei sal stroomlyn en pasiëntuitkomste sal verbeter, wat die hospitaal se rol as Namibië se mediese spilpunt sal versterk.
SPESIALISTE EN TEGNOLOGIE
Volgens Herman het Namibië se spesialisbasis aansienlik uitgebrei sedert onafhanklikwording. Van slegs drie kinderartse destyds het die land nou meer as 70, insluitend subspesialiste in pediatriese kardiologie, chirurgie, neurochirurgie en kardiotorakale chirurgie.
Daar is egter steeds uitdagings. Die jaarverslag van die Raad vir Gesondheidsberoepe van Namibië (HPCNA) vir 2023-’24 beklemtoon volgehoue tekorte in velde soos neurochirurgie, kerngeneeskunde en noodsorg.
Hierdie gapings word gedeeltelik aangespreek deur besoekende spesialisspanne van Duitsland en die Verenigde Koninkryk, wat plaaslike klinici ondersteun terwyl kontinuïteit van sorg gehandhaaf word.
Herman het beklemtoon dat gevorderde toerusting alleen nie gesondheidsorg kan transformeer sonder die ooreenstemmende diepte van professionele kundigheid nie.
“Om ’n spesialis in Namibië te word, is ’n lang en veeleisende reis,” het hy gesê. “Dokters bestee ten minste sewe jaar in algemene mediese opleiding, gevolg deur nog ’n paar jaar in spesialis- en subspesialisopleiding. Wanneer daardie kundigheid gekombineer word met tegnologie soos MRI, ontsluit dit sorg wat voorheen onmoontlik was in die openbare sektor.”
Diagnostiese beeldvorming het onlangs onder openbare ondersoek gekom.
CT-SKANDEERDERS
Die leier van Affirmative Repositioning, Job Amupanda, het op sosiale media gesê dat Namibië se openbare gesondheidsektor slegs ’n beperkte aantal rekenaartomografie (CT)-skandeerders het, met ’n enkele funksionele masjien wat Windhoek bedien. Hy het gesê dit het gelei tot agterstande en vertraagde diagnoses.
In reaksie op die kommer het Herman gesê die openbare CT-skandeerder wat die Windhoek-verwysingstelsel bedien, is by Katutura-staatshospitaal geleë, nie Windhoek Sentrale Hospitaal nie. Hy het bygevoeg dat waglyste nie outomaties stelselmislukking aandui nie, maar ’n gevolg is van gestruktureerde gesondheidsorgbeplanning en kliniese prioritisering.
“Ja, pasiënte wag wel, maar wag is universeel in gesondheidsorgstelsels.”
Hy het verduidelik dat CT-skanderings aangevra word ná kliniese assessering en geskeduleer word volgens dringendheid, met noodgevalle wat geprioritiseer word. Die kritieke vraag, het hy beklemtoon, is of wagtye klinies aanvaarbaar is.
Hy het bygevoeg dat die ministerie van gesondheid en maatskaplike dienste sterk klem gelê het op tydgebaseerde oudits, met ’n beleidsdoelwit om wagtydperke van maande tot weke oor dienste te verminder, insluitend diagnostiese beeldvorming.
Terwyl hy die groeiende vraag erken, het Herman gesê die huidige CT-diens funksioneer binne die beplande kapasiteit, met die verkryging van ’n bykomende CT-skandeerder wat na verwagting die diagnostiese vermoë verder sal versterk.
OPGRADERING VAN INFRASTRUKTUUR
Benewens beeldvorming, het Windhoek Sentraal Hospitaal die afgelope jaar beduidende infrastruktuuropgraderings ondergaan.
Dit sluit in die herstel van warm water na 14 jaar, die installering van ses nuwe narkosemasjiene en die vestiging van ’n pediatriese intensiewe sorgeenheid van N$34 miljoen. Operasiesale is opgeknap, en pasiëntlaaisones is herontwerp om toegang te verbeter en opeenhoping te verminder.
Die hospitaal het ook na operasionele selfonderhoud beweeg deur uniforms en lyksakke intern te vervaardig, items wat voorheen uit Suid-Afrika ingevoer is. Dit het koste besnoei, omkeertye verbeter en interne logistiek versterk.
“Elke belegging wat ons maak, word beoordeel volgens hoeveel dit die tyd, moeite en stres verminder wat pasiënte ervaar wanneer hulle toegang tot sorg kry,” het Herman gesê.
“Ons ding met onsself mee,” het hy bygevoeg.
Kommentaar
Republikein
Geen kommentaar is op hierdie artikel gelaat nie