Alte Feste-projek vorder goed

Die restourasie van een van Windhoek se mees ikoniese bakens, die Alte Feste, het ’n groot stap vorentoe geneem met die suksesvolle voltooiing van die eerste fase in Desember 2025.

Die Alte Feste is meer as net die hoofstad se oudste oorblywende gebou, dis ’n kragtige simbool van Namibië se komplekse geskiedenis.

Die projek het nie net ten doel om die struktuur te bewaar nie, maar ook om die doel daarvan te herbedink – om dit in ’n veeldoelige kulturele spilpunt te omskep, wat die verlede eerbiedig terwyl dit nuwe geleenthede vir die toekoms skep.

Wanneer dit voltooi is, sal die terrein ’n volksmoordgedenkmuseum, ’n sentrum van uitnemendheid vir kuns en kunsvlyt, handelsruimtes, soos ’n restaurant en kafee, asook ’n binneplein wat onderdak is vir uitstallings, geleenthede en openbare byeenkomste, huisves.

VERLEDE

Fase 1 het op ’n kritieke prioriteit gefokus: Om die gebou te stabiliseer en teen verdere agteruitgang te beskerm. 

Omvattende werk is aan die Wesvleuel gedoen, insluitend die herstel van strukturele krake, die versterking van verswakte messelwerk, die rehabilitasie van die dak en die versterking van die fondasies.

Sementmateriaal wat nie geskik is nie, is verwyder en met sementkalk (lime mortar) vervang, terwyl stormwaterstelsels en basiese dienste opgegradeer is. Gevolglik is die struktuur nou stabiel, weerbestand en teen verdere verval beskerm.

Tydens die proses het die span verskeie uitdagings teëgekom. Alhoewel die gebou op soliede rots gebou is, het die klipfondasie oor tyd verswak as gevolg van vog, swak dreinering en termiete. 

Vorige opknappingswerk het egter die probleem vererger deur vog in die mure vas te vang. Krake in sekere dele het ook strukturele beweging aangedui wat versigtige ingryping vereis het.

BALANS TUSSEN GESKIEDENIS EN VERNUWING

Een van die mees komplekse aspekte van die projek was die dak. 

Die skade was groter as wat aanvanklik verwag is en beskadigde houtstutte en verswakkende dakplate moes vervang word. Dit is gedoen met ’n moderne stelsel wat die oorspronklike voorkoms behou het, maar aansienlik beter presteer.

Die projek volg deurgaans ’n navorsingsgedrewe bewaringsbenadering, wat tradisionele tegnieke met moderne ingenieursoplossings kombineer. Sementkalk is gekies ná uitgebreide toetse om versoenbaarheid met die oorspronklike materiaal te verseker, terwyl diskrete staalversterkings gebruik is waar nodig.

Argiefnavorsing en terreinondersoeke het die rigting aangewys oor wat bewaar, opgegradeer of verwyder moet word. Nie alles wat oor die jare bygevoeg is, het behoue gebly nie.

Die span het geskiedkundig belangrike elemente, soos vroeë baksteenwerk en unieke binnenshuise kenmerke, bewaar, terwyl latere aanbouings wat skade veroorsaak het, verwyder is. Dit verseker dat die gebou sy verhaal eerliker en meer akkuraat vertel.

MEER AS NET HERSTELWERK

Die projek lewer ook waarde bo en behalwe konstruksie. 

Vakleerlinge is in gespesialiseerde erfenisrestourasietegnieke opgelei en plaaslike kontrakteurs en ambagslui speel ook ’n kernrol.

Voortgesette betrokkenheid met die Ovaherero- en Nama-tradisionele owerhede help om die museumkomponent te vorm en verseker dat die ruimte ’n meer inklusiewe historiese narratief weerspieël.

WAT Lê VOOR?

Met die buitestruktuur wat nou versterk en veilig is, verskuif die fokus na Fase 2, wat die binnekant van die gebou lewe sal gee. 

Dié fase sluit die interne restourasie van die Wesvleuel, die installering en opgradering van dienste soos water en elektrisiteit en verdere strukturele verbeteringe in.

Dit dui op ’n oorgang waar die gebou in ’n funksionele openbare ruimte omskep word.

Die projek het reeds beduidende finansiële steun ontvang, insluitend N$5 miljoen van die ministerie van onderwys, vernuwing, jeug, sport, kuns en kultuur; N$4,1 miljoen van die Duitse ambassade se kultuurfonds; N$900 000 van die Amerikaanse ambassadeur se fonds vir kultuurbewaring; en N$650 000 van Rand Merchant Bank. Met ’n totale begroting van N$60 miljoen duur geldsinsamelings steeds voort.

’N GEDEELDE TOEKOMS

Die voltooiing van Fase 1 is ’n belangrike mylpaal wat bewys die gebou kan bewaar word en dat die restourasiebenadering werk.

Dit versterk ook vertroue tussen vennote en belanghebbendes soos die projek vorder.

– [email protected]