Spielberg op sy beste

Steven Spielberg is terug met wat ek net kan beskryf as een van my nuwe gunstelingflieks van die jaar.

Disclosure Day is baie anders as die meeste Marsmannetjie-inval- of wetenskapfiksieflieks deurdat dit baie gegrond voel. Die eerste helfte voel soos ’n riller en die tweede amper soos ’n fantasiedrama.

Die wetenskapfiksie-elemente kom wel deur, maar dit is nie regtig deel van die fliek se temas nie. Tematies voel dit eintlik amper bybels.

Steven Spielberg was nog altyd een van my gunstelingfilmmakers. Hy is die rede waarom ek so ’n groot liefde vir flieks en die filmbedryf het. 

Hy het ’n manier om groot stories persoonlik te laat voel. Hierdie fliek voel soos sy mees persoonlike sedert E.T., en in plaas van ’n verwoestende aanval van wesens uit die buitenste ruim fokus dit op hoe ons regtig sou reageer as ons uitvind dat dié wesens wel bestaan. Dit is meer ’n storie oor die mensdom as oor die wesens uit die buitenste ruim, al speel hulle ’n belangrike rol. 

Die fliek het ’n sterk emosionele kern en het my vasgenael in my sitplek gehou. Dit is so maklik om verlore in ’n storie te raak waar die hooftema empatie in plaas van vrees is. Dit gaan oor wie ons is, nie oor wie die wesens is nie.

Emily Blunt lewer ’n uitstekende vertoning. Ek sou selfs sê dit is ’n vertoning waardig aan ’n toekenning. Haar emosionele vertolking is ongelooflik, veral omdat haar karakter binne sekondes tussen verskillende emosies wissel. Josh O’Connor is ook fantasties en Colin Firth is uitstekend as die skurk. Die res van die rolverdeling is ook fenomenaal, dit sluit Colman Domingo en Eve Hewson in.

Die fliek het nie net ’n goeie storie nie, maar dit lyk ook ongelooflik. Ek wens ek kon dit in ’n IMAX-teater sien, want ek glo dit is die beste manier om dit te kyk.

Die fliek is meestal op werklike liggings verfilm en nie in ’n ateljee nie, wat dit selfs meer gegrond laat voel. Die fliek het nie baie groot aksietonele nie, maar dié wat ons wel kry, lyk fantasties.

Die spesiale effekte is meestal uitstekend, hoewel sommige rekenaargegenereerde beelde (CGI)-karakters nie regtig van die skerm afgespring het nie. 

Ek hou daarvan dat Spielberg ’n eenvoudige ontwerp vir die wesens gekies het. Dit laat hulle op ’n manier meer realisties voel en sodoende is dit maklik om hulle as karakters te sien.

Dit spreek vanself dat ’n fliek goed gaan wees wanneer John Williams en Spielberg hul kragte saamspan. Williams se musiek is weer eens die emosionele kern van die film.

Dis amper soos magie hoe Spielberg se regie en Williams se musiek saamvloei. Hulle weet hoe om ’n goeie storie te vertel.

Kyk, om eerlik te wees, enige fliek wat met ’n stoeitoneel begin, kry outomaties ’n A-simbool in my boeke. Ek het egter ’n paar probleme met die fliek, veral met die tempo in die middel en ’n paar gate in die storie wat ek opgemerk het. As ek dit deel, sal ek waarskynlik die fliek vir mense bederf. 

Al wat ek kan sê is dat dit nie genoeg is om weg te neem van hoe ongelooflik die fliek is nie. Dit het my aandag gehou en teen die einde wou ek meer hê. Ek het ’n verbintenis gevoel met die wêreld wat Spielberg geskep het en dit het my laat dink oor hoe ’n regte “disclosure day” sou lyk. As jy van Spielberg-flieks en wetenskapfiksie hou, moet jy dit beslis in die bioskoop gaan kyk.

Jy kan ook uiteindelik vandag Toy Story 5 gaan kyk. Ek gee Disclosure Day 4 uit 5 sterre. 

– [email protected]