Die see het nie dié keer vir Moana geroep nie
Ek het gemengde gevoelens oor die nuwe Moana; aan die een kant het ek die storie geniet, maar aan die ander kant dink ek nie ons het dit nodig gehad nie.
Die oorspronklike Moana is ongetwyfeld een van die beste Disney-rolprente, so hoekom is daar ’n lewende aksie-weergawe nodig? Wel, geld, natuurlik.
Op die oomblik sukkel die fliek om kaartjies te verkoop en ek dink dis omdat gehore moeg vir herverwerkings is. Ek voel amper skuldig omdat ek van dele van die rolprent gehou het en dis bloot net oor die storie. Die animasie het goed gewerk, maar daar is baie dinge in die fliek wat eenvoudig nie werk nie.
Ek dink die rolverdeling is uitstekend en ek is mal oor die liedjies. Alles werk egter net nie goed saam nie.
Die feit dat dit amper ’n skoot-vir-skoot-herverfilming is, is eintlik een van die dinge waarvan ek hou. Die rede daarvoor is dat dit steeds al die regte emosionele oomblikke tref.
In wese bly die storie dieselfde en dit is juis hoekom ek so lief vir die oorspronklike fliek was. Moana is ’n besonderse karakter en haar reis bly hartroerend.
Die filmmakers het wel hier en daar ’n paar veranderinge aangebring, soos om ’n paar grappies vir volwassenes by te voeg wat hopelik oor kinders se koppe sal gaan.
Daar is ook tonele wat nie so goed uit die animasie na lewende aksie oorgedra het nie, en tog het hulle besluit om dit steeds in te sluit.
Een van die fliek se sterkpunte bly egter die rolverdeling. Catherine Laga’aia is uitstekend. Ek kan aan niemand anders dink wat hierdie rol beter sou kon vertolk nie. Haar teenwoordigheid op die skerm is ongelooflik en haar sangstem is selfs nog beter.
Die aantrekkingskrag tussen haar en Dwayne Johnson werk baie goed, en terwyl ons van The Rock praat, ek is verbaas sy pruik is nie deur die see weggespoel nie. Hy is uitstekend as Maui, maar terselfdertyd is sy teenwoordigheid soms ’n bietjie afleidend.
Die res van die rolverdeling lewer ook uitstekende werk, en ek is bly om te sê dat die sang deurgaans baie goed is.
Wat die wêreld rondom hulle betref, lyk dit ongelukkig ’n bietjie té veel soos animasie, en nie op ’n goeie manier nie.
Dit is baie duidelik dat die grootste deel van die fliek voor groenskerms verfilm is. Die oorspronklike fliek werk nie net vanweë die storie nie, maar ook vanweë die wonderlike wêreld wat ons kan ontdek. Ongelukkig kry hierdie weergawe dit nie heeltemal reg nie. Party van die visuele effekte voel goedkoop en onafgewerk.
Ek bewonder wat die rolverdeling en die span met hierdie fliek wou bereik, en ek waardeer dit dat hulle die storie grotendeels onveranderd gehou het, maar ek dink nie almal gaan dit so sien nie.
’n Herverfilming of verwerking moet gewoonlik iets nuuts bied wat dit van die oorspronklike onderskei, maar ongelukkig doen hierdie een dit nie.
Dink ek mense wat minder krities daarna kyk, gaan daarvan hou? Miskien. Dink ek dis ’n goeie kinderfliek? Absoluut. Is dit ’n fliek wat ek weer sal kyk? Nee – alhoewel dalk as hulle my betaal.
Moana is darem ligjare beter as Snow White, maar dit voel steeds onnodig. Vir my kry Moana 2 uit 5 sterre.


Kommentaar
Republikein
Geen kommentaar is op hierdie artikel gelaat nie