‘Ek is hier om te dien’

Wanneer sy haar oë oopmaak, kom sy kerk toe, want dit is hier waar daar vir haar klomp dinge is om te doen en waar sy iemand op grondvlak kan bereik.

Michelle Diergaardt van Rehoboth het ’n intense passie en liefde vir haar gemeenskap wat sy met haar hele hart en siel wil dien. 

Sy is onder meer die krag agter Women of Faith, ’n gemeenskapsgedrewe inisiatief en plaaslike markgroep wat daartoe verbind is om vroue op Rehoboth te bemagtig, families op te hef, plaaslike entrepreneurs te ondersteun en die gemeenskap te versterk. 

Baie van die moeilike omstandighede gaan nie een Baster verby nie, sê Michelle en erken daar is baie emosionele trauma op haar tuisdorp. 

“Daar is ’n stigma en my hart gaan uit na mense wat vasgevang is in huise waar kinders onder dwelmmisbruik ly. Van die ma tot die kind, hulle se stories is stories wat vertel moet word,” sê Michelle.  

Wanneer die Here vir jou ’n plek aan ’n tafel saam met ander sit, moet jy vir hulle dit moontlik maak om hul storie te kan vertel, want “die wêreld moet dit hoor”.

“Ons moet kan inspireer en nie net in sak en as sit om bejammer te word nie.”

Geld moet nie ’n “topic” wees nie, want jy het nie ’n miljoen dollar nodig om vir jou gemeenskap te kan werk nie, sê sy.

“Hy gee vir jou wat jy nodig het; Hy voorsien.”

Buiten vir Women of Faith is Michelle ook by die Metodistekerk op die dorp se jong vroue en ook die jeug betrokke. 

By elkeen is die enigste doel om die persoon te bring na ’n tafel waar elkeen in gelyke dele voordeel trek. 

Vir haar gaan dit nie net om die mens vorentoe te wil vat nie, maar ook om die mens te “omarm”, sê Michelle. 

Haar ma sou die laaste wat sy gehad het vir iemand gee, want die Here sou voorsien. As kind het sy dit toe nie verstaan nie.

Hulle was vier kinders, twee broers en dan sy en haar suster en “rots” Anthea. Daar was ook moeilike tye en omstandighede en hulle moes met bietjie tevrede wees, vertel Michelle. 

As familie was hulle geruk deur haar ma se diagnose met demensie, terwyl haar pa in dieselfde tyd twee beroertes gehad het. Maar in sy toestand, vertel sy, ruil hy sowaar ’n wiel om.

“Is dit nie inspirerend nie? Ons het so baie by hulle geleer, maar meestal dat jy die ‘janitor’ dieselfde as die ‘reverend’ behandel.”

Haar ma was baie streng, maar hier sit sy nou vandag as vrug van daardie strenggeit, lag sy.

As sy soggens opstaan, is sy soos ’n kind en “ek is haastig en trek aan wat in die kas is”.

“Ek is soos Dora the Explorer, want vandag loop ek daar waar die Here my gaan lei. Iemand se kruis moet ek tog kan ligter maak,” sê Michelle. 

Want dit is wat sy en Women of Faith doen, hulle gaan elke dag uit en kyk waar hulle nog een tafel toe kan bring. 

Dié ma van ’n 18-jarige seun erken aan die einde van die dag kan sy net luister en dit breek haar hart. 

“Wanneer ek vanaand gaan lê en soms ook wanneer jy vir iemand intree, dan vra jy die Here ‘hoor tog hierdie saak’.”

Sy voel dit aan haar lyf en gesondheid, erken Michelle. 

Maar dit bring haar in aanraking met vroue wat in dieselfde situasie as sy om te wys daar is hoop. Al is hulle tien of 15, dit maak nie saak nie. 

Sy sukkel om afstand van die seer te kry en sy moes al hoor sy vat hierdie dinge huis toe.

Gelukkig het sy vir Anthea, haar steunpilaar en haar grootste “investor”.

“Baie van die stories maak my so emosioneel en dan stry ek met die dominee en die Here en vra Hom om my te help om iemand se kruis ligter te maak.”

Wanneer dit by die punt kom wat dit voel sy help nie en vra die Here waarom is sy dan in hierdie omstandighede, besef sy sy het tog na ’n ander se seer geluister. 

“Jy sou dink dit is in ‘vain’, maar hier sit ek en ons kon ons stories vertel.”

Want as iemand vir Michelle sou vra hoe dit voel om sonder waarborg te luister, dan is dit juis dit. Nie ’n miljoen dollar nie, maar die mens stap weg met ’n ligter hart en ’n ligter gemoed. 

Rehoboth se vroue moet weet hulle is tot baie in staat deur Christus wat die krag gee.

“Ons het nie nodig vir ’n miljoen rand se ‘investment’ om op ons te val nie. Staan op!”

Haar nou se droom is dat die kombuis by die kerk ten volle toegerus kan word sodat dit geleenthede vir groei en die leer van vaardighede vir vroue kan skep. Dat dit ’n veilige hawe vir vroue sal skep waar hulle met hul gawes en talente kan aandoen en hulle die geleentheid kry om met ondersteuning uit hul omstandighede kan ontsnap. 

Sy ken “rockbottom”, sê Michelle, sy het daar gebly op erf 106.

Maar hier is sy. As sy kan, kan jy ook. 

– [email protected]